ระบี่
เวลานี้เป็นปัญหาใหญ่แล้ว!
ไฟเวิ้งว้างเป็นไฟที่รุนแรงยิ่ง ทั้งยังเป็นเปลวไฟที่จั่วม่อไม่คุ้นเคยมากที่สุด น้ำกับไฟไม่อาจหลอมรวมอยู่ในที่เดียวกัน เมื่อไฟเวิ้งว้างเข้าสู่กระบี่วารีสันติสุข จุดจบเดียวที่มันคิดออก คือการระเบิดพินาศสิ้น!
ไม่ต้องกล่าวถึงว่า ไฟเวิ้งว้างภายในกระบี่วารีสันติสุขยังถูกบีบอัดไปจนถึงขีดจำกัดสูงสุด มารดาของข้า! เจ้าสิ่งร้ายกาจนี้อย่าว่าแต่จะอยู่ในกระบี่วารีสันติสุขเลย ต่อให้สัมผัสหยดน้ำเพียงหยดเดียว ก็ยังคงมีจุดจบเดียว…
ตูม! เสียงดังสนั่นลั่นโลก ในรัศมีสามสิบจั้งจะไม่หลงเหลือแม้แต่กระดูกสักชิ้น!
เท่านั้นยังไม่พอ คราวนี้ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่เป็นอันตรายพอๆ กัน นั่นคือเจตจำนงกระบี่ที่ถูกบีบอัดไปถึงขีดสุด! ด้วยเจตจำนงกระบี่นี้เอง ที่ช่วยยื้อให้ปัจจัยทั้งสามเข้าสู่สภาวะสมดุลอันละเอียดอ่อนอย่างน่าประหลาดใจ เพียงแต่นี่เป็นความสมดุลที่แสนจะเปราะบาง หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง นั่นคือหากจั่วม่อปล่อยมือ กระบี่บินจะระเบิดในบัดดล…
จากผลลัพธ์เมื่อครู่ เสริมด้วยเจตจำนงกระบี่ที่ถูกบีบอัดเข้าไป… …
หากระเบิดจริง เช่นนั้นภายในรัศมีห้าสิบจั้ง อ้อ ไม่ใช่ ภายในแปดสิบจั้ง เกรงว่าจะไม่มีเหลือกระทั่งเส้นผมสักเส้นด้วยซ้ำ!
มองไปยังพื้นดินที่กำลังใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ด้วยระดับความเร็วอันน่าปวดใจจั่วม่อใบหน้าขาวเผือดกว่าเดิม มือไม้สั่นระริก อยากร่ำไห้แต่ไร้น้ำตา
ช่วยข้าด้วย… …
