ัญแขวน สวรรค์ มันไฉนตกอยู่ในเงื้อมมือของยอดฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้?
“เจ้ารับบาดเจ็บได้อย่างไร?” จั่วม่อถามเน้นทีละคำ จ้องมองเหลยเฮ่าตาไม่กะพริบ
สายตาของจั่วม่อทำให้เหลยเฮ่าขนหัวลุกซู่ ใบหน้าที่ซีดเซียวอยู่แล้วยิ่งเผือดขาว มันตะกุกตะกักว่า “ข้า ข้า … … ข้าบังเอิญพบกลุ่มก้อนสีเทาชนิดหนึ่ง นึกว่าเป็นสมบัติล้ำค่า จึงคิดจับมันเอาไว้ แต่สิ่งของนั้นแปลกประหลาดยิ่ง เพียงแตะถูก ข้าก็ได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก”
จั่วม่อในใจปิติยินดียิ่ง มันเพิ่งตรวจดูอาการบาดเจ็บภายในของเหลยเฮ่า ร่างกายของคนผู้นี้ถูกทำร้ายด้วยพลังที่ไม่ได้อยู่ในห้าธาตุจริงๆ
“หลังจากนั้นเงาสีเทาไปยังที่ใด?” จั่วม่อถาม
“มันบินเข้าไปในเขตแดนลับ” เหลยเฮ่าตอบอย่างเชื่องเชื่อ
“ปากทางเข้าเขตแดนลับไม่ใช่ว่าปิดสนิทอยู่หรอกหรือ? มันจะบินเข้าไปได้อย่างไร?”
“ข้า… … ข้าไม่รู้จริงๆ”
จั่วม่อฉุกใจคิดอย่างฉับพลัน ทางเข้าเขตแดนลับต้องใช้เวทวิชาห้าธาตุเป็นกุญแจเปิดแต่คุณลักษณะของนกโง่เวลานี้ไม่ได้อยู่ในห้าธาตุ เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้เสียทีเดียว
“ทางเข้าเขตแดนลับอยู่ที่ใด?” จั่วม่อถามคำถามสุดท้าย
“ทางด้านนั้น” เหลยเฮ่าชี้ไปยังหุบเขาที่อยู่ใกล้ๆ
จั่วม่อยิ้มให้มันอย่างอบอุ่น “เจ้าตอบได้ดี” เสร็จแล้วสะบัดมือ โยนเหลยเฮ่ากลับเข้าไปกลางวงต่อสู้อันสับสนวุ่นวาย ชั่วพริบตาเดียว เงาคนก็กลบกลืนร่างของศิษย์พรรคฟั้ากระจ่างผู้เคราะห์ร้ายไป
จั่วม่อแหงน
