จสอบดู หางตาพลันเหลือบเห็นร่างที่ห่อหุ้มด้วยไฟสีม่วงปรากฏขึ้น
พริบตานั้น ความคิดทั้งหมดของจั่วม่อหยุดชะงักลงพร้อมกัน!
ในสายตามันมีแต่ความตื่นตะลึงสตรีซิวเจ่ออยู่ไม่ไกลจากมัน ทั่วร่างปกคลุมด้วยไฟสีม่วง สาวเท้าก้าวเข้าหามันทีละน้อยๆ สิ่งที่ทำให้จั่วม่อตกใจคือใบหน้านาง ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยเลือดเนื้อเลอะเลือนทั้งดวงหน้าปกคลุมไปด้วยโลหิต ดังนั้นมันไม่อาจเห็นสิ่งใดได้ชัดเจน นอกจากดวงตาที่หม่นมัวอยู่บ้างคู่นั้น
เห็นสตรีซิวเจ่อดูราวกับหุ่นเชิดไร้วิญญาณ ก้าวเข้าหามันอย่างเชื่องช้าจนน่าสังเวช ไม่ทราบเพราะเหตุผลกลใด จั่วม่อจู่ๆ เกิดแรงกระตุ้นอย่างรุนแรงให้หยุดนางเอาไว้
เจ้าเป็นใคร?
เพราะเหตุใด?
จั่วม่อมองสตรีซิวเจ่ออย่างงุนงง ในสายตามัน นี่เป็นครั้งแรกที่แสงสีม่วงไม่ได้ลี้ลับน่าหวาดกลัวอีก แม้ว่ามันไม่เข้าใจเหตุผล แม้ว่ายังคงมีข้อสงสัยมากมายก็ตาม แต่จั่วม่อทันใดนั้นพลันตระหนักแน่แก่ใจ ว่านางไม่ได้เป็นอันตรายต่อมันแม้แต่น้อย
ไม่ใช่! เมื่อมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยโลหิต มองฝีเท้าเชื่องช้าดุจหอยทากคลาน นี่ไม่ใช่แค่เพียงไม่ได้เป็นอันตรายต่อมันแล้ว!
นางจะต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับมันอย่างแน่นอน… …บางทีพวกมันอาจรู้จักกันมาก่อน?
จั่วม่อไม่ทราบ มันไม่ล่วงรู้สิ่งใดเลย แต่ในชั่วพริบตานี้ หัวใจมันเต้นผิดจังหวะไป
สายตาของมันจับจ้องใบหน้าอาบเลือดของซิวเจ่อสตรี เฝั้ามองหยาดโลหิตไหลรินผ่านเสี้ยวคางของนาง ตกลงสู่หม
