อกปฐพี แล้วแตกสลายกลายเป็นหมอกเลือดกลุ่มหนึ่ง ก่อนจะแผ่กระจายออกไปทั่วผืนหมอกปฐพี ขณะที่เฝั้ามอง ไม่ทราบเพราะเหตุใด ไฟโทสะอันรุนแรงพลันโหมไหม้ในหัวใจมันอย่างฉับพลัน!
ไอ้บัดซบนี่ไม่ใช่แค่เพียงยุทธภัณฑ์เวทชิ้นเดียวหรอกหรือ!
ไฟโทสะที่ยากจะบ่งบอกบรรยายอัดแน่นอยู่ในทรวงอกของจั่วม่อ ดวงตาเปลี่ยนเป็นแดงฉาน ลูกไฟสองดวงเปล่งประกายเต้นเร่าอยู่ในดวงตา
ร่างกายของมันไม่อาจขยับเคลื่อนไหว แรงกดดันดุจกระแสน้ำโถมทับ ทำให้มันรู้สึกอับจนปัญญา!
แต่จั่วม่อไม่สนใจอะไรอีก เริ่มเร่งเร้าพลังปราณในร่าง พลังปราณไหลบ่าไปอัดแน่นอยู่ในแขน จากนั้นเริ่มหมุนวนด้วยความเร็วอันน่าแตกตื่น
หนึ่งวัฏฏะ… … สองวัฏฏะ… …
สิบวัฏฏะ… … สิบเอ็ดวัฏฏะ… …
สิบแปดวัฏฏะ… … สิบเก้าวัฏฏะ… …
พลังปราณโคจรหมุนวนอย่างบ้าคลั่งเกรี้ยวกราด ไม่คิดหยุดยั้งแม้แต่น้อย ไฟโทสะดุจมวลน้ำถาโถม ในใจพลุ่งพล่านด้วยความปรารถนาทำลายล้างอย่างแรงกล้า!
การไหลเวียนอย่างเชื่องช้า หมอกปฐพีอันน่ากลัวในสายตาของจั่วม่อ เวลานี้ดูขัดตายิ่งวัตถุเช่นนี้ช่างน่าชิงชังรังเกียจ ดังนั้นมันจึงต้องการจะทำลายล้างให้สิ้น! นับตั้งแต่ฟืนคืนสติที่สำนักในปีนั้น นี่เป็นครั้งแรกที่จั่วม่อเกิดแรงกระตุ้นอย่างแรงกล้าที่จะทำลายล้างบางสิ่งบางอย่าง!
ยี่สิบวัฏฏะ!
ยี่สิบเอ็ดวัฏฏะ!
เปลวเพลิงในดวงตาจั่วม่อเต้นเร่าอย่างดุร้ายกระหายเลือด เต็มไปด้วยความบ้าดีเดือด
… … ยี่สิบสามวัฏฏะ … …
ผิวหนังบนท
