หัวสีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง!
สองปราณหมัดสุดหฤโหดกระแทกเข้าไปในหมอกปฐพี ทะยานลิ่วไปร่วมสามจั้ง ทันใดนั้นแตกระเบิดดังสนั่นลั่นโลก!
“สวรรค์!”
ราวกับมีคนตวาดด้วยเสียงต่ำลึก กึกก้องกังวานดุจสายฟั้าฟาด ราวกับเสียงกลองศึกคำรามลั่น สั่นสะท้านจิตใจผู้คน!
หมอกปฐพีที่ไหลเวียนอย่างแช่มช้า ทันใดนั้นม้วนกวาดพลุ่งพล่านไปทั่ว หลิ่วตงหัวกับศิษย์น้องทั้งสองแค่นเสียงหนักๆ อย่างพร้อมเพรียง โลหิตไหลทะลักลงจากจมูกปาก สีหน้าขาวเผือดเหมือนซากศพ! พวกมันทั้งสามประดุจถูกสายฟั้าฟาดใส่ ยืนนิ่งขึงเป็นท่อนไม้
หมัดคลื่นสวรรค์กระจกฟั้ายี่สิบสี่วัฏฏะ!หมอกปฐพีเลือนหายไป แรงกดดันน่ากลัวที่ไม่อาจหยุดยั้งได้ก็หายไปพร้อมกัน
แสงดาวส่องต้องร่างจั่วม่ออีกครั้ง ทั้งสามคนที่อยู่ใกล้เคียง พลันร่วงลิ่วลงไปดุจตอไม้สามท่อน
สตรีซิวเจ่อที่ไม่ถูกหมอกปฐพีกดดันเอาไว้อีก พลันก้าวเท้าแล้วหายวับไป จากนั้นปรากฏขึ้นข้างกายจั่วม่อ
จั่วม่อใช้เรี่ยวแรงกำลังไปจนหมดสิ้น ดวงตาว่างเปล่าเลื่อนลอย ร่างอ่อนยวบ สตรีซิวเจ่อคว้าร่างมันไว้ด้วยมือข้างเดียว
ใบหน้าอาบโลหิตพร่าเลือน จั่วม่อสายตามืดทะมึนและหนักอึ้ง มันพยายามเบิกตามองนาง ปากพึมพำด้วยเสียงแผ่วเบาราวกับเสียงยุง
“มารดามันเถอะ เจ้าเป็นใครกันแน่… …”
