มองไม่เห็นบีบรัดเข้ามาอย่างรุนแรง จั่วม่ออดสีหน้าแปรเปลี่ยนไม่ได้ ละอองสีเหลืองน้ำตาลเล็กละเอียดที่ห้อมล้อมมันไว้เหล่านี้ แท้จริงแล้วหนักหน่วงยิ่ง จั่วม่อรู้สึกเหมือนอยู่ใต้ทะเลลึก แรงกดดันอันหนักหน่วงกดทับมันจนแทบหายใจไม่ออก
“นี่มันยุทธภัณฑ์เวทอันใด?” จั่วม่อลอบตื่นตระหนก
มันดิ้นรนหันหน้าไปมองสตรีซิวเจ่อ เห็นสตรีซิวเจ่อยืนเงียบๆ อยู่ในกลุ่มหมอกสีเหลืองดวงตาของนางสาดประกายแสงสีม่วงที่ทำให้จั่วม่อเย็นเยียบไปถึงไขกระดูก
ท่ามกลางหมอกดิน เชือกมัดเซียนคล้ายถูกหยุดยั้งไว้ที่กลางอากาศ ไม่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวอีก
ทันใดนั้น กลุ่มหมอกปฐพีเริ่มหมุนวนอย่างแช่มช้า จั่วม่อรู้สึกว่าแรงกดดันพุ่งสูงขึ้นอย่างเฉียบพลัน
แกรก แกรก แกรก!
เสียงกระดูกลั่นแผ่วเบาดังระงมจากทั่วร่างของมัน จั่วม่อร่างกายสั่นระริกอย่างไม่อาจควบคุมบังคับ แรงกดดันไร้รูปร่างอันน่าแตกตื่นสะท้านใจกดทับมาจากทุกทิศทาง มันรู้สึกไม่ต่างจากตกลงไปในเครื่องบดเนื้อ
“ผู เจ้าสิ่งนี้คืออะไร?” จั่วม่อกระชากเสียงถามอย่างร้อนรน
“มันเป็นยุทธภัณฑ์เวทธาตุดิน เจ้าต้องระวัง” สุ้มเสียงผูเยาดังกังวานอยู่ในจิตใจ เต็มไปด้วยร่องรอยหนักใจที่หาได้ยาก “ยุทธภัณฑ์เวทนี้ไม่ต่ำกว่าระดับห้า บางทีอาจเป็นระดับหก!”
ระดับหก!
จั่วม่อแทบกระอักเลือด หนิงม่ายผู้หนึ่งไฉนพกพายุทธภัณฑ์เวทระดับหกไปไหนมาไหนด้วย? แล้วมันต้องเคราะห์หามยามร้ายปานใด จึงพบพานตัวอันตรายเช่นนี้เข้าไ
