โลหิตตกลงต้องหมอกปฐพี ก็กลายเป็นละอองเลือดเล็กละเอียด ผสมผสานเข้ากับหมอกปฐพี
แถบสีแดงฉานอันน่าหวาดผวาปรากฏขึ้นในกลุ่มหมอกปฐพีสีน้ำตาล
พลังอันน่าสะพรึงกลัวไหลบ่าอย่างแช่มช้า ร่างกายของมันประหนึ่งถูกบดขยี้อยู่ระหว่างภูเขาสองลูกที่บิดหมุนสวนทางกัน แรงกดดันอันน่าขนพองสยองเกล้าไม่อาจหลบเลี่ยงพ้น ทำให้ผู้คนสิ้นหวังถึงที่สุด
ภายใต้แรงกดทับอันน่าตระหนก เส้นเลือดทุกเส้น กล้ามเนื้อทุกมัดและกระดูกทุกชิ้นในร่างกาย กำลังตกอยู่ในสภาพอันตรายร้ายแรง!
ความตายอยู่ใกล้จั่วม่อเป็นที่สุด ราวกับกำลังแนบชิดติดใบหน้ามัน เฝั้ามองมันอย่างเย็นชา!
จั่วม่อสมองขาวว่างเปล่า ความเจ็บปวดแสนสาหัส กับความสิ้นหวังถมเต็มไปทั่วทุกซอกทุกมุมในร่าง ความสงบอันใด ความคิดกระจ่างชัดอันใด ล้วนหายไปอย่างสิ้นเชิง สิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่ในร่างกายของมัน มีเพียงสัญชาตญานขั้นพื้นฐานที่สุด …การดิ้นรนเอาชีวิตรอด!
“อา อา อา อ๊า!”
จั่วม่อแผดเสียงกู่อย่างคลุ้มคลั่ง เวทวิชาอันใด เคล็ดวิชาอันใด ในชั่วพริบตานี้ ล้วนหลงลืมไปหมดสิ้น!พลังปราณกับพลังจิตสำนึกถาโถมอย่างดุเดือด พลังสังขารภายในกล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกาย ถูกรีดเค้นออกมาถึงจุดสูงสุดตามสัญชาตญาน!
หมอกปฐพีคล้ายสัมผัสได้ว่าจั่วม่อคิดต่อต้าน หมอกปฐพีโดยรอบไหลบ่าไปยังจั่วม่ออย่างดุร้าย เพิ่มความเร็วในการไหลอย่างรุนแรง แรงกดดันพลันทวีขึ้นอีกครั้ง
จั่วม่อสูญเสียสติสัมปชัญญะไปอย่างสิ้นเชิง เ
