ิงในยามนี้ คือการฝึกฝนซิวเจ่อค่ายตะวันตกกับค่ายตะวันออก เพื่อใช้งานหอรบค่ายกลสงครามอย่างเต็มประสิทธิภาพการปรับโครงสร้างองค์กรดำเนินไปอย่างเยือกเย็นและเป็นระบบส่วนเรื่องค่ายเว่ย นั่นเป็นเรื่องปวดเศียรเวียนเกล้าของศิษย์พี่ มันไม่คิดเกี่ยวข้องเมื่อเตรียมการแล้วเสร็จ กงซุนชาก็ย้ายเข้าสู่เมืองอีกาทองคำอย่างรวดเร็ว จัดตั้งค่ายทหารขึ้นตามที่คิดไว้เมื่อราตรีย่างกราย เมืองอีกาทองคำก็อึกทึกครึกครื้นถึงที่สุด สองฟากข้างถนนเต็มไปด้วยโคมไฟเรืองรอง เมืองน้อยส่องสว่างกระจ่างจ้า มองจากที่ห่างไกล ดูราวกับว่าทั้งเมืองลอยอยู่กลางเวหา!วันนี้เป็นงานเทศกาลสำหรับทุกคนในเมือง!หลายคนร่ำไห้อย่างปลาบปลื้มปิติ ในที่สุดพวกมันก็มีที่พักพิง เป็นสถานที่ที่จะปกปั้องพวกมันจากภยันตรายทั้งมวล ในที่สุดพวกมันก็มีสถานที่ที่สามารถผ่อนคลายและนอนหลับสนิท!ในอาณาจักรขุนเขาน้อย ดินแดนแห่งหายนะ เมืองอีกาทองคำเป็นสถานที่ที่ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือน!กงซุนชาเฝั้ามองงานรื่นเริงของเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างเงียบงัน เห็นผู้คนที่กระทั่งความตายยังไม่หวั่นเกรง เวลานี้ถึงกับร่ำไห้คร่ำครวญเป็นเด็กเล็กๆ ในใจมันหนักอึ้งอย่างบอกไม่ถูก มันย่อมล่วงรู้มากขึ้น มันรู้ดีว่าเมืองนี้เป็นแค่กับดักที่ตระเตรียมไว้สำหรับศึกใหญ่ตัดสินเป็นตายกับบรรพชนฟั้ากระจ่างนับตั้งแต่วินาทีแรกที่เริ่มก่อสร้าง เมืองอีกาทองคำก็มีชะตากรรมต้องพังพินาศในท้ายที่สุดกงซุนชากัดริ