ไม่อาจช่วยอะไรได้เลย พลังอำนาจของมันตกลงไปยังจุดต่ำสุดในชีวิตของมัน พลังของสตรีนางนี้ไม่เพียงแต่เข็มแข็งอย่างเหลือเชื่อเท่านั้น แต่ยังแปลกพิสดารถึงที่สุด“ดูเหมือนว่าเราต้องให้ความร่วมมือชั่วคราวเสียแล้วละ” ผูเยาเค้นกัดฟันกล่าวกับปั้ายหินสุสาน “สตรีนางนี้อันตรายเกินไป!”ปั้ายศิลาไม่ส่งเสียงตอบ
ผูเยาแค่นหัวร่อเย็นชา “เจ้าไม่กลัวว่าจะเกิดปัญหาอันใดขึ้นกับมันหรือ? นอกจากมัน เจ้ายังมีทางเลือกอื่นหรือไม่?”ทันใดนั้นปั้ายศิลาสุสานเปลี่ยนเป็นราบเรียบใสกระจ่างดุจกระจก รูปเงารางเลือนของคนผู้หนึ่งปรากฏขึ้นผูเยาแย้มยิ้มเมื่อหอรบค่ายกลสงครามหอแรกเสร็จสมบูรณ์ ความเร็วในการก่อสร้างของจั่วม่อก็ดีดทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว นี่เป็นเพราะมันค่อยๆ คุ้นเคยกับการเปลี่ยนแปลงใหม่ๆภายในร่างกายของตน จั่วม่อขนานนามให้กับกระบวนท่าที่มันบังเอิญสร้างขึ้นในวันนั้นว่า ‘ดิ่งจากสวรรค์’ กระบวนท่าดิ่งจากสวรรค์ที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจนี้ ทำให้มันตระหนักถึงความยอดเยี่ยมมากมายของสังขารใหม่โดยเฉพาะอย่างยิ่งพลังจิตสำนึกของมันเห็นได้ชัดที่สุด ที่ผ่านมาพลังจิตสำนึกของมันไม่มีการคืบหน้ามากนัก ราวกับว่ามันติดค้างอยู่ที่อุปสรรคด่านหนึ่ง วันนั้นบนท้องฟั้าเมื่อมันจุดเปลวเพลิงในกระแสอากาศปันปั่วนขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ในใจมันพลันรู้แจ้งอย่างฉับพลัน ทะลวงผ่านอุปสรรคด่านนั้นในบัดดลพลังจิตสำนึกของมันรุดหน้าอย่างใหญ่หลวง ทั้งยังส่งผลให้ความเร็
