ปล่อยให้มันอยู่ตามลำพัง นี่ไม่ใช่ว่าตัวมันเองกลายเป็นเทพแห่งโรคระบาดที่ผู้คนพากันรังเกียจเดียดฉันท์ไปเสียแล้วหรือ?
จั่วม่ออารมณ์กลายเป็นย่ำแย่ลงทันที มันโบกมือให้เยวียนเจียงไปได้ เห็นเยวียนเจียงราวกับได้ละเว้นโทษตาย เผ่นหนีเร็วเสียยิ่งกว่ากระต่ายเปรียว อารมณ์ของมันยิ่งย่ำแย่ลงอีก แต่เมื่อหวนนึกถึงใบหน้าเขียวคล้ำของผูเยากับความเดือดดาลที่ไม่ได้เปิดเผย ค่อยรู้สึกดีขึ้นมากอย่างที่คาดไว้ ความสุขมักเกิดจากความเจ็บปวดของผู้อื่นเสมอ จั่วม่อหัวร่อฮี่ฮี่กลับไปสร้างเมืองของมันต่อไม่ต่างจากที่จั่วม่อเห็น อารมณ์ของผูเยาย่ำแย่มากจริงๆ การปรากฏตัวของเด็กหญิงร้ายกาจนางนี้ ทำให้มันรู้สึกล้มเหลวอย่างรุนแรง มันไม่อาจคาดเดาความเป็นมาของนางไม่ล่วงรู้เคล็ดวิชาที่นางใช้ ไม่ทราบว่าพลังที่แท้จริงของนางเป็นอย่างไรไม่ล่วงรู้…สิ่งใดเลยแต่มันก็ไม่มีหนทางแก้ไข หากนี่ยังเป็นยุคสมัยที่ความแข็งแกร่งของมันไม่ได้รับความเสียหาย หากมันไม่พึงใจ สามารถดีดนิ้วระเบิดร่างคนผู้นั้นได้โดยตรง แต่เวลานี้ของมันเสียหายอย่างหนัก มันต้องกระทำอย่างระมัดระวัง ได้แต่พึ่งพาจั่วม่อเท่านั้นจั่วม่อเป็นสถานที่ที่ดวงวิญญาณของมันอาศัยอยู่ และเวลานี้ต้องตกอยู่ภายใต้การคุกคามของสตรีซิวเจ่อ จะให้ผูเยารู้สึกสบายใจได้อย่างไร?
นอกจากนี้มันยังไม่อาจมองสตรีนางนี้ได้ทะลุปรุโปร่ง นี่ทำให้ความหวาดวิตกในใจมันยิ่งเพิ่มมากกว่าเดิม หากมีอะไรผิดพลาด มันก็
