ผู้ใดได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ผู้ที่นำทุกหมู่พุ่งจู่โจมล้วนเป็นยอดฝีมือที่เข้าใจเจตจำนงกระบี่ ฝั่ายตรงข้ามเมื่อเผชิญการโจมตีเป็นพายุบุแคมเช่นนี้ ความกล้าหาญล้วนปลิวหายไปตั้งแต่แรก ต่างคนต่างหลบหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่เรี่ยวแรงจะพาไปได้!หลังจากโหมโจมตีกลับไปกลับมาไม่กี่ครั้ง ทุกคนต้องหยุดยั้งลง“ไม่มีผู้ใดเหลือรอดอีกแล้ว” เซี่ยซานกล่าวอย่างจนปัญญา มันกำลังเข่นฆ่าจนติดลม ในใจอดก่นด่าเมืองหนานเสิ้งไม่ได้ ไฉนไม่พอมือเอาเสียเลย? แต่มันก็ทราบดี ว่าหากไม่ใช่ว่าเมืองหนานเสิ้งอยู่ในสภาพอ่อนแอเช่นนี้ ต่อให้มันกินดีหมีหัวใจเสือ ยังไม่กล้ามาอาละวาดที่นี่
ม้าฝานส่งเสียงรับคำ “ทุกคนหยุดพักสักครู่ ลองหาดูว่ามีสิ่งใดที่เราสามารถนำกลับไปได้”“ฮ่า บิดาชอบตรงนี้แหละ!” เหลยเผิงยิ้มกว้างแต่ในไม่ช้า เมื่อพวกมันกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ล้วนมีสีหน้าน่าเกลียดสุดทนดู“ผู้ใดบอกข้าว่าหอสำนักนอกมารดามันร่ำรวยมาก?” เหลยเผิงสีหน้าดำคล้ำดุจก้นหม้อ สบถด่าด้วยโทสะ “ข้าไม่เคยเห็นสถานที่ที่ยากจนถึงเพียงนี้! สะอาดเอี่ยม! มารดามันเถอะ สะอาดเอี่ยมกระไรปานนี้! ขาดทุน! ขาดทุนครั้งใหญ่จริงๆ!”คนอื่นก็สีหน้าไม่สู้ดีนัก พวกมันค้นหาทั่วเมืองหนานเสิ้ง นอกเหนือจากยุทธภัณฑ์เวทที่พอใช้การได้กับบางสิ่งที่ค้นพบจากร่างของซิวเจ่อที่พวกมันสังหาร พวกมันก็ไม่พบอะไรที่มีคุณค่าอีกนี่เป็นเมืองหนานเสิ้ง เป็นค่ายใหญ่ของหอสำนักนอก! จะยากจนถึงเพียงน
