ามระแวงระวังอยู่ตลอดเวลา“ของนี้ใช้ทำอะไร?” จั่วม่อผู้ยึดถือความเป็นจริง รีบดึงหัวเรื่องกลับมายังไข่มุกโลหิตอย่างรวดเร็ว“มีประโยชน์ใช้สอยมากมาย หากเจ้าฝึกปรือทักษะปิศาจด้วยโลหิตและภูต ของนี้อาจเป็นสมบัติล้ำค่า อ้อ แต่ตอนนี้ข้านึกไม่ออก” ผูเยากล่าวอย่างไร้ความรับผิดชอบครั้นเมื่อออกมาจากทะเลแห่งจิตสำนึก จั่วม่อก็เผชิญหน้ากับซิวเจ่อสตรีที่มักติดตามอยู่ข้างกายมัน ไม่ทราบว่าเป็นเพราะสิ่งที่ล่วงรู้จากผูเยาหรือไม่ แต่มันจู่ๆ ก็พบว่ามองนางแล้วรู้สึกสบายตาขึ้นมาก“ขอบคุณเจ้ามาก” มันคีบไข่มุกโลหิตขึ้น พลางกล่าวขอบคุณนางมันทราบว่าซิวเจ่อสตรีนางนี้ย่อมไม่ตอบสนอง หลังจากขอบคุณนางแล้ว มันก็หันไปกลับไปทำงานสร้างเมืองของมันต่อจั่วม่อไม่ทราบ เมื่อมันหันกลับไป ดวงตาด้านหลังหน้ากากพลันสาดประกายสีม่วงวูบหนึ่ง ก่อนจะเลือนหายไปกงซุนชาจ้องมองการเปลี่ยนแปลงในสนามรบไม่คลาดสายตา มันทดลองใช้กลยุทธ์ใหม่ๆ อย่างต่อเนื่อง ไม่ว่ากลยุทธ์ใด นับตั้งแต่ชมดู ทำความคุ้นเคย ตลอดจนทำความเข้าใจ กระบวนการทั้งหมดจะต้องทุ่มเทกำลังความคิดอย่างมหาศาล แต่ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือการทดลองใช้จริงในหมากรุกสงคราม ผูเยามักสำแดงยุทธวิธีสู้รบมากมายต่อกงซุนชา แต่ละกลยุทธ์มีความอัศจรรย์ของตัวเอง แต่ไม่ใช่ว่าทุกกลยุทธ์จะเหมือนกับสามคลื่นพิฆาต ที่เพียงแค่ปรับเปลี่ยนเล็กน้อยก็สามารถนำมาใช้ได้ กลยุทธ์เหล่านั้นล้วนเกี่ยวข้องกับองค์ประกอบของไพร
