่รู้ตัว?” มันจ้องมองผูเยาอย่างคาดโทษอยู่บ้าง สุ้มเสียงเข้มขึ้น หรือเจ้าผู้นี้คิดก่อกวนอีกแล้ว?“ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเกอ!” ผูเยาเหลือกตา เลียนเสียงจั่วม่อ “นี่เป็นฝีมือของสตรีของเจ้า”“สตรีของเกอ?” จั่วม่อชะงักกึก “เกอมีสตรีของเกอตั้งแต่เมื่อใด?”“คนที่สวมหน้ากาก” ผูเยาไม่ต้องสงสัยเลยว่ามีพรสวรรค์ในการเป็นอันธพาล หากมันระแคะระคายสักเล็กน้อย ความสามารถในการถากถางจะเกิดขึ้นเอง เห็นได้ชัดว่าเป็นอันธพาลชั้นสูงที่มีสถานะสูงส่งและคร่ำหวอด กอรปด้วยความสง่างามและไม่อินังขังขอบ ตรงกันข้ามกับจั่วม่อที่ใบหน้าบิดเบี้ยวเกรี้ยวกราดและเส้นผมแข็งเหมือนลวดเหล็ก นี่เป็นเพียงชนชั้นอันธพาลข้างถนนที่ถือก้อนอิฐวิ่งไล่ทุบตีผู้คน“นางทำเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด?” จั่วม่อขมวดคิ้วนิ่วหน้า“อย่าได้ไม่รู้จักชั่วดี ไม่รับรู้ความช่วยเหลือของผู้คนไป” ผูเยาเหลือบมองอย่างเฉื่อยชา จากนั้นอ้าปากหาวหวอด กล่าวอย่างเกียจคร้านว่า “ได้รับประโยชน์แล้วยังจะแกล้งทำเป็นไม่รู้ความ สังขารปิศาจเมื่อสุกงอมย่อมมีการเปลี่ยนแปลง โอ้ แต่เจ้าห้าวหาญยิ่งถึงกับเล่นระเบิดแก่นโลหิตออกมาเลยทีเดียว ผู้อื่นเป็นเด็กหญิงที่ดีงาม ช่วยเหลือเจ้าควบรวมแก่นโลหิตให้เป็นไข่มุกโลหิต ดังนั้นจึงไม่สูญเสียไปโดยเปล่าประโยชน์ อย่างไรก็ตาม นางเป็นเด็กหญิงที่ทรงพลังอำนาจอย่างแท้จริง!”จั่วม่อสีหน้ากลายเป็นกระดากใจ สำหรับสตรีที่ไม่ทราบความเป็นมานางนี้ มันเต็มไปด้วยคว
