” เฮ่อเสียงกล่าวอย่างยิ้มแย้มกับผู้อาวุโสคนอื่น “กองกำลังเล็กๆ ก็จะหายไปเงียบๆ เช่นนี้เอง”“ผู้อาวุโสสูงสุดปราดเปรื่องยิ่ง” ผู้อาวุโสท่านหนึ่งรีบกล่าวสนับสนุน “อย่างไรก็ตามพวกมันเมื่อกล้าตอแยพรรคฟั้ากระจ่างเรา นี่เห็นได้ชัดว่าไม่ประมาณตน พวกมันเรียกว่าแส่หาที่ตายเอง”ผู้อาวุโสอื่นๆ ผงกศีรษะเห็นพ้องสำหรับไพร่พลกลุ่มเล็กๆ ที่ถูกฆ่าตาย ไม่มีผู้ใดแยแสสนใจ นี่เกี่ยวข้องอันใดกับพวกมัน? หอสำนักนอกไม่เคยขาดแคลนผู้คนอยู่แล้วใต้ฝั่าเท้าของพวกมันเป็นผืนเมฆแผ่กว้างไพศาลไปจรดขอบฟั้า ดุจทะเลเมฆาสุดลูกหูลูกตา เหาะเหินอยู่เหนือชั้นเมฆ ท้องฟั้าเป็นสีฟั้าสดสมบูรณ์แบบ เมื่อปราศจากสิ่งบดบัง แสงแดดรุนแรงผิดปกติ หากมิใช่ว่าเปิดใช้งานชุดเกราะปราณ พวกมันอาจถูกเส้นใยพิษไฟในแสงแดดกัดกร่อนโดยไม่รู้ตัวไม่ค่อยมีซิวเจ่อที่บินสูงถึงเพียงนี้ เนื่องเพราะกระแสลมแรงเหนือชั้นเมฆกับพิษไฟจากแสงตะวัน จะทำให้การเหาะเหินในสภาพนี้ สิ้นเปลืองพลังปราณมากมายกว่าปกติเห็นกองกำลังสามร้อยกว่าคนพุ่งผ่านทะเลเมฆด้วยระดับความเร็วอันน่าตระหนก“เหล่าต้า พวกเราจะไปยังที่ใด?” ผู้ใต้บังคับบัญชาอดถามไม่ได้กงซุนชานั่งอยู่บนกระบี่สีเขียวขนาดใหญ่โตมโหฬาร มีโล่พลังปราณเบาบางดุจเปลือกไข่ล้อมรอบกระบี่ยักษ์ ปิดกั้นกระแสลมแหลมคมและพิษไฟแสงแดดไว้ได้อย่างหมดจด ภายในโล่พลังปราณอบอุ่นราวฤดูใบไม้ผลิ ทั้งยังเงียบสงบผิดธรรมชาติ กระบี่ใหญ่เล่มนี้มีความยาวหนึ
