่งจั้งครึ่ง หลอมสร้างขึ้นจากไม้ปราณวาโยระดับสี่ทั้งต้น น้ำหนักเบาหาใดเปรียบ เป็นกระบี่บินที่มีความสามารถในการบินล้ำเลิศถึงที่สุด อย่างไรก็ตามฉธหพปป การใช้ไม้ปราณวาโยชิ้นใหญ่โตเช่นนี้เพื่อหลอมสร้างกระบี่บิน นับเป็นความฟุั่มเฟือยถึงเพียงไหน แต่จะอย่างไรนี่ก็เป็นสินสงครามที่พวกมันริบได้กระบี่บินเล่มนี้ขนานนามว่าเมฆาเขียว กลายเป็นกระบี่บินประจำตัวของกงซุนชาไปเนื่องเพราะกระบี่บินเล่มนี้รองรับผู้คนได้เจ็ดแปดคนพร้อมกันซิวเจ่อคนที่นั่งอยู่ตรงปลายกระบี่บินเป็นคนควบคุมบังคับกระบี่เมฆาเขียวเล่มนี้อาศัยพลังบำเพ็ญเพียรด่านจู้จีของกงซุนชา ย่อมไม่อาจขับเคลื่อนกระบี่เมฆาเขียวได้แม้แต่ปลายนิ้ว“เจ้าไม่คิดว่าพวกเรามีกันน้อยเกินไปหรือ?” เมื่อกงซุนชาถามเช่นนี้ มันดูคล้ายเด็กหนุ่มไร้เดียงสาที่สับสนงุนงงผู้หนึ่งแน่นอน เหล่าซิวเจ่อที่นั่งอยู่ในที่นี้ล้วนมีภูมิคุ้มกันมานานแล้ว“ไม่น้อยแล้ว เวลานี้เรามีกันถึงหกกองร้อย”“แต่เมืองใหม่ของเราสามารถรองรับผู้คนได้ถึงหนึ่งหมื่นคนเลยทีเดียว” สุ้มเสียงของกงซุนชาคล้ายเด็กน้อยโหยหาของเล่นอยู่เล็กน้อยทุกผู้คนเหงื่อกาฬแตกพลั่ก แม่นางน้อยดูเหมือนจะมีอารมณ์ขันมากกว่าเดิมแต่วาจาของกงซุนชาทำให้พวกมันใจหายวาบ ความหมายในถ้อยคำของแม่นางน้อยชัดแจ้งยิ่ง พวกมันนึกถึงซิวเจ่อในบริเวณโดยรอบ อดรู้สึกเห็นอกเห็นใจอยู่บ้างไม่ได้“เช่นนั้นตอนนี้เราจะไปจัดการผู้ใด?” ผู้ใต้บังคับบัญชาถามอย่าง
