งด้านใน ค่อยพบว่าพื้นที่ใหญ่โตกว้างขวางยิ่ง แต่ทั้งหมดล้วนว่างเปล่า ไม่มีสิ่งใดอยู่เลยบางคนอดรนทนไม่ได้ “บ่อไฟสำหรับการหลอมสร้างอยู่ที่ใดเล่า? ดอกสว่านเพชรอีกเล่า? หากไม่มีอุปกรณ์เหล่านี้พวกเราจะหลอมสร้างได้อย่างไร?”จี๋เหว่ยมองคนผู้นั้นอย่างไม่พอใจ ตวาดว่า “หุบปาก! เรื่องราวเล็กน้อยเช่นนั้นยังต้องให้เจ้ามาบอกอีกหรือ!” เห็นคนผู้นั้นหดกลับไปด้วยความหวาดหวั่น มันแค่นเสียงอย่างเย็นชา ไม่ชายตามองคนผู้นั้นอีก“เริ่มตั้งแต่วันนี้ พวกเจ้าจะทำงานที่นี่”คนอื่นๆ แม้งุนงงสงสัย แต่ไม่มีผู้ใดกล่าววาจา จี๋เหว่ยพออกพอใจยิ่ง“ส่วนเรื่องที่เจ้าว่าที่แห่งนี้ไม่มีอุปกรณ์” จี๋เหว่ยกล่าวอย่างถือดี “นับตั้งแต่วันนี้ไปพวกเจ้าต้องปรับตัวให้เข้ากับวิธีการหลอมสร้างแบบใหม่”ในเวลานี้เอง ซิวเจ่อที่อยู่ด้านข้างจี๋เหว่ยเริ่มแจกจ่ายกล่องหยกให้แก่คนทั้งแปดเว่ยเฉิงปินประคองกล่องหยกอย่างสงสัยใจ กล่องหยกนี้ถืออยู่ในมือน้ำหนักเบายิ่งสิ่งที่อยู่ภายในสมควรมีขนาดเล็กมากมันเหลือบมองจี๋เหว่ยอย่างหวาดระแวง เห็นผู้อื่นไม่ได้มีท่าทีหวงห้ามไม่ให้พวกมันเปิดกล่องหยก จึงค่อยๆ เปิดกล่องหยกออกอย่างระมัดระวังทันใดนั้นดวงตามันก็เบิกกว้างเท่าไข่ห่าน สมองขาวว่างเปล่า“ไฟอีกาทองคำ!”