ยดเช่นกันไม่กี่วันให้หลัง กองร้อยที่สองก็กลับถึงค่ายอย่างราบรื่น เมื่อเว่ยเฉิงปินมาถึงที่ตั้งค่ายอันหยาบกร้าน ต้องบังเกิดความผิดหวังจนแทบร่ำไห้ออกมา แต่ไม่รอให้มันได้ฟืนตัวจากความผิดหวัง พวกมันก็ถูกนำไปอยู่เบื้องหน้าคนผู้หนึ่งจี๋เหว่ยมองกลุ่มคนที่ดูหวาดหวั่นอยู่บ้าง ร้องบอกว่า “คนที่มีฝีมือหลอมสร้าง ก้าวออกมา”รออยู่ครึ่งค่อนวัน แต่ละคนเจ้ามองข้า ข้ามองเจ้า แต่ไม่มีผู้ใดกล้าออกมาจี๋เหว่ยคล้ายคาดเอาไว้แล้ว แค่นเสียงคำหนึ่ง แล้วกล่าวสืบต่อ “ผู้ที่มีฝีมือหลอมสร้างสามารถเริ่มงานได้ทันที ข้าบอกพวกเจ้า ที่นี่จ่ายค่าจ้างตามหน่วยของผลงาน หากเจ้าเริ่มงานล่าช้า ตำแหน่งว่างถูกผู้คนครอบครองไปหมด ก็ไม่อาจโทษว่าผู้ใดได้”หนนี้เพียงกล่าวจบคำ ผู้คนก็ตอบสนองทันควัน“ข้าสามารถหลอมสร้าง!”“ข้าด้วย!”เสียงเสนอตัวดังติดต่อตามกัน จี๋เหว่ยก็ไม่ได้จู้จี้มากความ เพียงโบกมือเรียก “พวกเจ้าทั้งหมดตามข้ามา”แปดคนรีบติดตามจี๋เหว่ยไป เว่ยเฉิงปินเป็นหนึ่งในจำนวนนั้น เนื่องเพราะมันเคยศึกษาค่ายกลลวงตาขนาดเล็ก ดังนั้นเคยใช้ความพยายามกับการหลอมสร้างอยู่บ้าง การหลอมสร้างชิ้นใหญ่มันทำได้ไม่ดีนัก แต่หากเป็นหลอมสร้างสิ่งของชิ้นเล็กมันกลับมีฝีมือไม่น้อยพวกมันถูกนำตัวไปยังถ้ำใหญ่ เห็นได้ชัดว่าเป็นถ้ำที่ขุดขึ้นด้วยน้ำมือมนุษย์ ผู้ที่ลงมือขุดถ้ำคล้ายไม่คิดจะตกแต่งแม้แต่น้อย ผนังถ้ำล้อมรอบไปด้วยหินและโคลนเมื่อพวกมันเดินลึกเข้าไปถึ
