ถ้วนหน้า!ภายในชั่วพริบตาเดียว เหล่าซิวเจ่อในเมืองหนานเสิ้งล้วนทะยานร่างขึ้นฟั้า แออัดเต็มท้องฟั้าไปหมด สีหน้าของพวกมันคล้ายคลึงกันอย่างน่าประหลาด นั่นคือแตกตื่นสุดระงับ! กระทั่งซิวเจ่อด่านหนิงม่ายขั้นสามที่มีอยู่สองสามคนยังหน้าขาวเผือดพลังปราณหนึ่งร้อยห้าสิบจิง นี่มันมากกว่าพลังปราณทั้งหมดในร่างของพวกมันเสียอีก!ในอาณาบริเวณที่ปกคลุมด้วยพิรุณสายรุ้ง ไม่มีเหลือซิวเจ่อคนใดที่ยังยืนอยู่ เห็นชุดเกราะปราณ ยุทธภัณฑ์เวทและกระบี่บินกลาดเกลื่อนเต็มพื้น แต่ในเวลานี้ ไม่มีผู้ใดอาจหาญเข้าไปเลือกเก็บสมบัติอันไร้วิญญาณเจ้าของเหล่านั้น หยาดน้ำสายรุ้งยังไหลนองอยู่ทุกหนทุกแห่ง ประหนึ่งพิษร้ายอันงดงาม แต่สามารถคร่าชีวิตผู้คนในชั่วพริบตาเฮ่อเสียงเหม่อมองฉากเบื้องหน้าอย่างซึมเซา สมองขาวว่างเปล่า…จบสิ้นแล้ว!จั่วม่อที่อยู่แต่ในค่าย ไม่ได้ล่วงรู้เลยว่าเรื่องราวถูกก่อกวนจนสะท้านสะเทือนถึงเพียงไหน มันกำลังยุ่งวุ่นวายอยู่กับกลุ่มซิวเจ่อชุดแรกที่เพิ่งมาถึง ซิวเจ่อสามคนที่มีฝีมือในการสร้างเมืองถูกส่งตรงไปยังภูเขาดาวสวรรค์โดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เห็นรอบข้างมีเพียงภูเขา ผืนปั่ารกร้างและค่ายพักอันหยาบกร้าน หลายคนเผยสีหน้าผิดหวังสุดระงับจั่วม่อไม่แยแสสนใจคนเหล่านี้ มันเดินตรงไปยังซิวเจ่อที่มีฝีมือสร้างเมือง เอ่ยปากแสดงความต้องการของมัน“สร้างเมืองได้หรือไม่?”คนทั้งสามข้ามองเจ้า เจ้ามองข้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่