ิวเจ่อห้าสิบคนได้รับมอบหมายให้แปรสภาพก้อนอิฐหินเขียวทั้งหมด จั่วม่อเองยุ่งวุ่นวายอยู่กับการสำรวจสภาพภูมิประทศ เมืองที่สร้างขึ้นใหม่ต้องมีค่ายกล ค่ายกลที่ก่อตั้งขึ้นคราวนี้ยังต้องใช้รับมือจินตัน นี่เป็นบททดสอบที่จั่วม่อไม่เคยเผชิญค่ายกลขบวนใหญ่ที่จั่วม่อเคยใช้มาก่อน รวมถึงค่ายกลขบวนใหญ่บนเกาะแมกไม้รกร้าง ล้วนไม่เพียงพอที่จะใช้รับมือจินตัน มันแม้เติบโตขึ้นมากับจินตันสี่คนแต่ไม่เคยประมือกับจินตัน ย่อมไม่ล่วงรู้ว่าพลังของพวกมันที่แท้สูงส่งถึงขั้นใด แต่กลับทราบกระจ่างว่าจินตันนั้นทรงพลังอำนาจเกินกว่าที่มันจะสามารถจินตนาการได้ระหว่างหนิงม่ายกับจินตัน ในแง่ของความเข้าใจพลังปราณ มีความแตกต่างกันอย่างใหญ่หลวงมันไม่ทราบว่าความแตกต่างนี้ห่างชั้นกันเท่าใด ได้แต่กระทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้เส้นทางสายนี้ยากลำบากและอันตรายยิ่ง!มองไปยังเทือกเขาที่ห่างไกล ดวงตาของจั่วม่อค่อยๆเปลี่ยนเป็นลึกล้ำดำมืดดุจห้วงมหรรณพเหนียนลู่แบกคนผู้หนึ่งไว้บนหลัง ทิวทัศน์รอบข้างพุ่งผ่านข้างกายอย่างรวดเร็วความเร็วของมันไม่ได้เชื่องช้าลงแม้แต่น้อย หากผู้ใดเพ่งมองอย่างละเอียด จะพบเห็นดอกบัวขาวอยู่ใต้ฝั่าเท้าของมัน ด้วยชุดยาวสีขาวกับดอกบัวขาวงามวิจิตร ยามพลิ้วร่างผ่านไปกับสายลม มันดูหล่อเหลาสง่างามอย่างบอกไม่ถูก ไม่ว่าผ่านไปยังที่ใด เหล่าสตรีเยาว์วัยตามรายทางล้วนสายตากระจ่างจ้า“วา! หล่อเหลากระไรปานนี้!”เสียงกรีดร้องของสตรี
