ผ่อนกันเสียก่อน เราผู้อาวุโสจัดเตรียมงานเลี้ยงต้อนรับเอาไว้เป็นพิเศษ ทุกท่านโปรดให้เกียรติร่วมสนุกสนานด้วยกัน”เหล่าผู้นำกองกำลังสบตากันวูบ พากันลุกขึ้นอ้างว่าพวกมันล้วนเหน็ดเหนื่อยและอยากพักผ่อนมากกว่า ไม่ว่าผู้ใดก็ปฏิเสธงานเลี้ยงเป็นเสียงเดียวกันเฮ่อเสียงก็ไม่เซ้าซี้ เพียงแย้มยิ้มส่งพวกมันออกไป เมื่อผู้นำคนสุดท้ายลับหายไปจากช่องประตู มันก็ไม่อาจปกปิดใบหน้ามืดมนของตนได้อีกต่อไปมันต้องรีบคิดหาวิธีทำลายความร่วมมือของคนเหล่านี้ในใจครุ่นคิดเร็วรี่ แต่ขณะที่กำลังจะหมุนตัวจากไป กลับพบเห็นร่องรอยสนุกสนานในดวงตาของหนึ่งในเหล่าผู้อาวุโสข้างเดียวกับมัน ทำให้อารมณ์ยิ่งเลวร้ายกว่าเดิม“พวกเจ้ายืนยันเปั้าหมายของตัวเองแล้วหรือไม่?” เซี่ยซานถามย้ำพลางกวาดตามองสหายร่วมกลุ่มทุกผู้คนล้วนผงกศีรษะเหลยเผิงโอดครวญ “มารดามันเถอะ! บิดาเฝั้าดูกระทั่งตอนที่มันไปเข้าห้องน้ำ ช่างอับโชคจริงๆ”เหล่าสหายหัวร่อเบาๆ เพื่อรับประกันว่าพวกมันจะลงมือประสบผลในคราวเดียวทุกคนซักซ้อมกันมาก่อน เปั้าหมายสิบคนที่เหลือ ถูกแบ่งออกไปอย่างเจาะจงในหมู่พวกมัน
“เราจะลงมือภายในหนึ่งชั่วยาม” เซี่ยซานไม่กล่าวมากความ ทั้งสิบห้าคนมีฝีมือเฉพาะตัวของตน แม้ว่าพลังบำเพ็ญเพียรของมันสูงส่งที่สุด แต่ก็ไม่กล้าวางท่าสั่งสอนพวกมัน โชคดีที่แต่ละคนรู้หน้าที่และปฏิบัติตามกฏเกณฑ์เป็นอย่างดี ไม่จำเป็นต้องให้มันตำหนิติติงสิบห้าคนแยกย้ายกันไปทุกทิศทางโดยไ
