ื้อลายสายรุ้งแปรสภาพไปอย่างสมบูรณ์ ลวดลายสีรุ้งที่ปกคลุมทั่วร่างเลือนหายไป เปลี่ยนเป็นสีดำสนิททั้งตัว ตรงกันข้ามกับดวงตาคู่นั้นที่ดูเฉลียวฉลาดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด“ยังคงสามารถใช้เวทวิชาได้หรือไม่?” ฉุนอวี๋เฉิงถาม“ยังใช้การได้อยู่และดูเหมือนว่าจะมีเพิ่มมาอีกหนึ่งเวทวิชา” จั่วม่อหลับตาสื่อสารกับผีเสื้อสีดำอย่างระมัดระวังเมื่อเริ่มต้นติดต่อสื่อสาร มันพบความแตกต่างระหว่างผีเสื้อดำกับผีเสื้อลายสายรุ้งก่อนหน้านี้ทันทีที่ผ่านมามันจะรู้สึกได้เพียงอารมณ์บางส่วนของผีเสื้อลายสายรุ้งอย่างคลุมเครือเท่านั้น แต่ตอนนี้กลับรู้สึกถึงอารมณ์ทั้งหมดของผีเสื้อได้อย่างชัดเจนผีเสื้อสีดำฉลาดขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก“ที่แท้มันเลื่อนระดับ!” ฉุนอวี๋เฉิงกล่าวอย่างตื่นเต้นยินดี “ทีแรกมันเป็นเพียงสัตว์ปราณระดับสาม แต่ตอนนี้สมควรเป็นสัตว์ปราณระดับสี่! ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าไฉนมีเวทวิชาเพิ่มขึ้นมา ทราบชัดเจนหรือไม่ว่าเป็นเวทวิชาชนิดใด?”“เวทวิชาที่ประหลาดยิ่ง” จั่วม่อสีหน้าแปลกพิกลอยู่บ้าง“เวทวิชาใด?” ฉุนอวี๋เฉิงถามอย่างอดรนทนไม่ไหว“ปราณพิษ!”“ปราณพิษ? นั่นมันเวทวิชาอันใด?” ฉุนอวี๋เฉิงมึนงง มันไม่เคยได้ยินชื่อเวทวิชาชนิดนี้มาก่อน“ไม่ ค่อยชัดเจนมากนัก” จั่วม่อสั่นศีรษะ แม้ผีเสื้อดำจะฉลาดกว่าเดิมแต่ก็ยังคงยากที่จะสื่อสารให้มันเข้าใจเรื่องที่ละเอียดซับซ้อนเช่นนี้ได้คนทั้งสองหันมามองหน้ากัน ต่างคนต่างสับสนงุนงง อย่างไรก็ตามพวกมันแน
