ทว่าเซี่ยซานหายหน้าไปนานแล้ว จนมันเองยังรู้สึกเศร้าเสียดายไม่น้อยเนื่องเพราะมันคิดว่าเซี่ยซานถูกฆ่าตายเสียแปดเก้าส่วน คาดไม่ถึงว่าอีกฝั่ายยังคงมีชีวิตเป็นปกติสุข สำหรับมัน นี่เป็นเรื่องดีงามทีเดียว“ไฉนที่นี่ว่างเปล่าเสียเล่า?” เซี่ยซานเดินเข้ามากวาดตามองรอบๆ ก่อนถามอย่างสงสัยใจเปาอี้ใบหน้ายับยู่ยี่ทันที “อนิจจา ข้ายังจะมีทางเลือกใดได้เล่า เวลานี้พรรคฟั้ากระจ่างเข้ามาทำการค้าขายโดยตรง การค้าของเหล่าผู้คนเล็กๆ อย่างพวกเรา ก็กลายเป็นยากลำบากมากขึ้น”“โอ้ พรรคฟั้ากระจ่างไม่ใช่คิดทำการค้าใหญ่หรอกหรือ?”เปาอี้แจกแจงว่า “พรรคฟั้ากระจ่างเพียงคิดค้าขายกับกลุ่มใหญ่ๆ เท่านั้น การค้าขายกับกลุ่มเล็กๆ อย่างพวกเรา ไม่ได้อยู่ในความสนใจของพวกมัน หากไม่มีแผ่นจานหยกอนุญาต ก็ไม่สามารถซื้อหาเมล็ดข้าวปราณได้”“อาศัยฝีมือของเถ้าแก่เปาท่าน เพียงแค่การหยิบฉวยแผ่นจานหยกอนุญาตสักสองสามแผ่น สมควรง่ายดายดุจพลิกฝั่ามือจึงจะถูก”คราวนี้เซี่ยซานมึนงงอย่างแท้จริง เครือข่ายตลาดมืดของเปาอี้ทั้งซับซ้อนและกว้างขวาง มันมีความสัมพันธ์กับผู้คนทุกระดับชั้น การหยิบฉวยแผ่นจานหยกอนุญาตสักสองสามแผ่น สมควรไม่ใช่เรื่องยากเย็นอันใดเปาอี้ฝึนยิ้มขมขื่น “คนเมื่อประสบคราวเคราะห์ กระทั่งดื่มน้ำยังติดคอ เฮ่อเสียง ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งหอสำนักนอกของพรรคฟั้ากระจ่าง ในอดีตเคยมีข้อบาดหมางกับข้าเล็กน้อย”เซี่ยซานในที่สุดค่อยเข้าใจ ทำท่าขมวดคิ้วนิ่
