วหน้า “ที่แท้เป็นเช่นนี้ อย่างนั้นก็เป็นเรื่องยากแล้วจริงๆ”“ไม่ผิด” เปาอี้ทำหน้าเหมือนจะร่ำไห้ ทอดถอนปลงอนิจจัง“ข้ามายังเมืองหนานเสิ้งเพื่อดูว่าพอจะมีโอกาสดีๆ หรือไม่ เซี่ยเหล่าต้าบังเอิญมาได้ตรงจังหวะพอดี หากช้ากว่านี้อีกสองวัน เกรงว่าคงไม่ได้พบกันแล้ว”กล่าวจบก็พยายามปลุกปลอบจิตวิญญาณพ่อค้าของตน กล่าวว่า “เซี่ยเหล่าต้ามาคราวนี้ต้องการสินค้าใด? ข้ายังพอมีหลงเหลืออยู่บ้าง แม้ไม่มากนักแต่คุณภาพไม่เลวหากเซี่ยเหล่าต้าสนใจ ข้าสามารถให้ราคาเหมาซื้อจำนวนมากได้”หารู้ไม่ว่าเซี่ยซานแทบไม่ได้สนใจฟังแล้ว ปากของมันแม้สนทนาอย่างต่อเนื่อง แต่ในใจหมุนเร็วรี่ หากเหล่าปั่านคิดสร้างเมืองใหญ่ เช่นนั้นแผนการที่เหล่าปั่านคิดกระทำจะต้องใหญ่โตยิ่ง เซี่ยซานไม่ใช่คนไม่รู้ความ มันทราบดีว่าการสร้างเมืองไม่ใช่เรื่องง่ายดายอย่างที่ใจคิด เปาอี้ผู้นี้แม้ใจดำอำมหิต แต่นับเป็นยอดฝีมือทางธุรกิจการค้าที่หาตัวจับยาก นอกจากนี้ยังมีเรื่องบาดหมางกับพรรคฟั้ากระจ่าง ไฉนมันไม่ฉวยโอกาสดึงคนผู้นี้เข้ามาด้วยเล่า?นี่เป็นครั้งแรกที่เซี่ยซานรับภาระหน้าที่สำคัญเช่นนี้ มันย่อมต้องการผลงานที่ดีเป็นธรรมดา หากมันสามารถมีผลสำเร็จที่ยอดเยี่ยมในภารกิจ เมื่อกลับไปคิดร้องขอไฟอีกาทองคำบ้าง เหล่าปั่านสมควรไม่ปฎิเสธมันแม้ว่าภารกิจคราวนี้คือการเสาะหาซิวเจ่อที่รู้วิธีสร้างเมือง แต่หากมันสามารถชักนำอัจฉริยะในด้านอื่นๆ กลับไปด้วย ความดีความชอบอัน
