วาของหน้ากากไม่เท่ากัน จั่วม่อรู้สึกขายหน้าอยู่บ้าง “โอ้ เพิ่งเคยทำหน้ากากเป็นครั้งแรก ฝีมือข้าหยาบกระด้างไปหน่อย หยาบกระด้างเกินไปจริงๆ! มาๆ ข้าจะทำให้ใหม่ …”มันกำลังจะใช้ไฟอีกาทองคำหลอมโลหะอีกครั้ง กลับปรากฎพลังอันแกร่งกร้าวขุมหนึ่งแล่นจากหน้ากากผ่านเข้ามาสู่มือ จากนั้นหน้ากากพุ่งลิ่วไปยังมือของซิวเจ่อสตรีและแล้วนางก็สวมใส่หน้ากาก“โอ้ ให้ข้าสร้างใหม่ดีกว่าน่า” จั่วม่อถูมือไปมา กล่าวอย่างอับอายขายหน้าซีกซ้ายกับซีกขวามันไม่เท่ากันจริงๆ… สวรรค์! ไฉนข้าทำผิดพลาดในเรื่องง่ายๆเช่นนี้! เห็นสายตาแปลกประหลาดของเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชารอบข้าง มันแทบอยากหารอยแยกในพื้นดิน มุดเข้าไปหลบหน้าเสียเดี๋ยวนี้เสื่อมเสียหน้ายิ่งนัก!ซิวเจ่อสตรีไม่กล่าววาจา ทั้งยังดูเหมือนจะไม่คิดถอดหน้ากากออกมาอีกเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนี้ จั่วม่อก็ทราบชัดว่าต้องละทิ้งความตั้งใจที่จะหลอมสร้างใหม่อีกครั้ง มันพยายามที่จะทำงานของตัวเองต่อ และพบว่าซิวเจ่อสตรีไม่ได้รบกวนมันแต่อย่างใด นางเพียงยืนอยู่ตรงนั้นประหนึ่งรูปแกะสลักที่ทำจากไม้จั่วม่อค่อยๆ เคยชินกับนางทีละน้อยเพียงแต่มีคำถามหนึ่งที่มักจะลอยวนเวียนอยู่ในใจนี่มันอะไรกันหนอ?