จสั่นสะท้าน เศษเสี้ยวความหวังสุดท้ายสลายวับไปกับตา“หากเจ้าอยากติดตามข้านัก ก็ติดตามมาเถอะ!” จั่วม่อรำพึงอย่างไม่มีทางเลือก“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!” เสียงผูเยาหัวร่อดังกระหึ่ม รวมเข้ากับความเงียบงันของซิวเจ่อสตรีนางนี้ จั่วม่อจู่ๆ รู้สึกว่าชีวิตมันมืดมนหม่นหมองยิ่งเหล่าไพร่พลที่อยู่รอบข้างพากันมองสตรีด้านหลังจั่วม่ออย่างหวาดกลัว พลังอันร้ายกาจที่นางสำแดงออกมาวูบหนึ่งทำให้ทุกคนสะท้านขึ้นทั้งร่าง จั่วม่อสังเกตเห็นชัดเจนว่าในสายตาของคนเหล่านี้ นอกเหนือจากความหวาดกลัว ยังมีร่องรอยของความรังเกียจเดียดฉันท์จั่วม่อรู้สึกอึดอัดขัดข้องขึ้นมาอย่างฉับพลันแต่มันก็ทราบดีว่านี่เป็นปฎิกิริยาตอบสนองตามปกติ ครั้งแรกที่มันพบเห็นซิวเจ่อสตรีนางนี้ มันเองก็ยังหวาดผวาต่อปุั่มปมอันน่ากลัวบนใบหน้านางจั่วม่อแทบไม่ต้องขบคิดอันใด สุ่มหยิบก้อนแร่สีดำจากกองวัตถุดิบ เรียกไฟอีกาทองคำออกมา จากนั้นโยนก้อนแร่เข้าไปในกองไฟ ไฟอีกาทองคำอันร้อนแรงหลอมละลายก้อนแร่กลายเป็นกลุ่มก้อนโลหะเหลวสีแดงในทันที จั่วม่อเพ่งจิต ราวกับว่ามีพลังที่มองไม่เห็นดึงก้อนโลหะหลอมเหลวจากหลายทิศทาง ก้อนโลหะหลอมเหลวค่อยๆเปลี่ยนรูปทรงไปทีละน้อยซิวเจ่อสตรีจ้องมองไฟอีกาทองคำและโลหะหลอมเหลวตาเขม็งสักครู่ให้หลัง ในมือจั่วม่อปรากฎหน้ากากใบหนึ่งหน้ากากสีดำราบเรียบยิ่ง ไม่มีลวดลายหรือการตกแต่งใด สิ่งที่แปลกพิกลที่สุดคือสัดส่วนคล้ายบิดเบี้ยวเล็กน้อย ซีกซ้ายและซีกข
