บรำพึงรำพัน มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นอีกแล้วหรือ?“พบซิวเจ่อสตรีนางหนึ่งลอยมาตามแม่น้ำ เหล่าพี่น้องช่วยกันดึงนางขึ้นมา”“ซิวเจ่อ…สตรี?” กงซุนชาอึ้งงัน ผ่านไปเป็นครู่ กว่าจะมีปฎิกิริยาตอบสนองนับตั้งแต่ออกจากภูเขาสุญตา มันก็ไม่เคยพบเห็นซิวเจ่อสตรีอีกเลยในวิถีทางแห่งการบำเพ็ญเพียร ระหว่างบุรุษสตรีไม่มีข้อแตกต่าง ยังมีหลายสำนักที่รับเฉพาะศิษย์สตรีเท่านั้น หากจะมีวิถีบำเพ็ญเพียรใดที่บุรุษสตรีแตกต่างกันอยู่บ้าง อาจเป็นเหล่าเซียนวรยุทธ์ที่ฝึกปรือวิชาเสริมสร้างสังขาร สตรีส่วนใหญ่รักสวยรักงามชมชอบผิวขาวผ่องปานเย้ยหิมะ ไม่มีความสนใจในผิวทองแดงกระดูกเหล็ก นอกจากนี้ยังมีการกล่าวกันว่าในอาณาจักขุนเขาน้อย มีกองกำลังที่มีเฉพาะสตรีเท่านั้น ทั้งยังค่อนข้างใหญ่โตอีกด้วย“ไป ไปดูกัน” กงซุนชาเอ่ยปากอย่างไม่ลังเลเมื่อกงซุนชารีบรุดไปยังค่าย มันพบเห็นซิวเจ่อสตรีผู้นั้นอย่างรวดเร็ว กล่าวให้ถูกต้องกว่านี้ นี่เป็นซิวเจ่อสตรีที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสนางหนึ่ง“ข้าว่า นางอัปลักษณ์ยิ่ง” กงซุนชาเอ่ยปากทันที ราวกับว่าไม่ได้ตระหนักว่าวาจาของมันโหดร้ายมาก เพียงกล่าวออกมาอย่างตื่นตระหนกเท่านั้น“จริงทีเดียว” เซี่ยซานเห็นด้วยเป็นที่สุด พยักหน้าเศร้าๆซิวเจ่อสตรีที่สิ้นสติผู้นี้ได้รับบาดเจ็บสาหัสยิ่ง ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง ร่างกายโชยกลิ่นน่ารังเกียจ ใบหน้าเต็มไปด้วยปุั่มปมเกรอะกรัง นางสวมใส่ชุดยาวสีขาวขาดวิ่น ไม่ต่างอันใดจากขอทานผู้หนึ
