างผ่านเส้นทางสายดอกไม้ ข้าเคยได้ยินคำร่ำลือของตะเกียงดอกไห่ถังมาบ้าง นี่เป็นยุทธภัณฑ์เวทที่ดี แต่ไฉนพวกมันต้องการวัตถุดิบธาตุทอง? ไม่ใช่วัตถุดิบธาตุไม้?”“ขอรับ เรื่องนี้ศิษย์ก็ไม่เข้าใจเช่นกัน แต่พวกมันยืนยันซื้อขายวัตถุดิบธาตุทองจริงๆ” ประมุขพรรคตอบบรรพชนฟั้ากระจ่างขบคิดครู่หนึ่ง จากนั้นกล่าว “ตอบตกลงกับพวกมันไป ค้นหาสถานที่ที่เหมาะสมในอาณาจักรเพื่อเปิดตลาดซื้อขายเมล็ดข้าวปราณ ให้พันธมิตรร้อยดอกไม้จัดส่งทาสฝึกตนมาจำนวนหนึ่ง เราจะขายพวกมันให้แก่ผู้อื่น และใช้เมล็ดข้าวปราณซื้อหาวัตถุดิบที่ต้องการ”“ท่านบรรพชนช่างปราดเปรื่อง” ประมุขพรรครีบเยินยอ“พรรคเรามีศิษย์ด่านหนิงม่ายมากเท่าใด?”“ตอบท่านบรรพชน มีอยู่หนึ่งร้อยยี่สิบคนขอรับ”“น้อยเกินไป!” บรรพชนฟั้ากระจ่างสั่นศีรษะ “จงไปรับสมัครชนชั้นหนิงม่ายจำนวนหนึ่ง จัดตั้งพวกมันเป็นหอนอกสำนัก รับหน้าที่ดูแลบริหารกิจการภายในอาณาจักร”“ขอรับ!”“เจ้าต้องไปยังอาณาจักรวารีฟั้าด้วยตัวเอง” บรรพชนฟั้ากระจ่างครุ่นคิด จากนั้นสั่งการ “ในการเดินทางครั้งนี้ เจ้าต้องกระทำสองเรื่องราว เรื่องแรกคือดูว่าจะมีโอกาสติดต่อเป็นพันธมิตรกับกองกำลังฝั่ายอื่นๆ หรือไม่ ส่วนเรื่องที่สองคือรีบซื้อหาสวรรค์ลับเราจะใช้เป็นบ้านอีกแห่งหนึ่งของพรรค ศิษย์พรรคที่มีศักยภาพทุกคนจะต้องไปยังบ้านหลังที่สองนี้เพื่อเร่งฝึกฝีมือบำเพ็ญเพียร หากพรรคเราสามารถเพาะสร้างจินตันอีกสักสองสามคน อาณาจักร
