ขุนเขาน้อยย่อมจะกลายเป็นสวนหลังบ้านของพรรคเราแล้ว”“ศิษย์เข้าใจแล้ว!” ประมุขพรรคเต็มไปด้วยความนับถือเลื่อมใส ท่านบรรพชนฟั้ากระจ่างช่างมีสายตายาวไกล เรื่องสองประการนี้หากสามารถทำสำเร็จ การปกครองอาณาจักรขุนเขาน้อยของพรรคฟั้ากระจ่าง จะไม่มีผู้ใดสั่นคลอนได้อาณาจักรขุนเขาน้อยแม้ปราณธรรมชาติแห้งเฉาเบาบาง แต่เหมืองแร่มากมายยังไม่ถูกขุดค้น อาศัยทรัพยากรของทั้งอาณาจักรหนุนเสริมพรรคฟั้ากระจ่างของพวกมัน ย่อมมากเกินพอ!“ไปเถอะ ไม่ต้องกังวล ข้าจะอยู่ที่นี่ คอยเฝั้าระวังให้แก่เจ้าเอง” บรรพชนฟั้ากระจ่างโบกมือเป็นสัญญาณจั่วม่อในสายตาเป็นสีดำมืดสนิท กลิ่นไม่พึงประสงค์ยังคงชอนไชเข้าจมูกอย่างต่อเนื่องที่นี่ที่ใด?ข้าตายแล้วหรือ?ไม่ถูกต้อง ข้ายังไม่ตายต่างหากหลังจากรวบรวมความคิดอยู่ชั่วครู่ จั่วม่อค่อยจดจำการต่อสู้กับงูยักษ์เขาโลหิตได้เจ้าตัวใหญ่แข็งแกร่งยิ่งนัก ในใจมันยังหวาดหวั่นไม่คลายแรงกระตุ้นที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ช่างไม่ต่างจากคำล่อลวงของปิศาจจริงๆ! มันไฉนจู่ๆ ก็ควบคุมตัวเองไม่ได้? จั่วม่อพยายามตรวจสอบตัวเองอย่างลึกซึ้ง ตั้งใจแน่วแน่ว่าครั้งต่อไป หากพบเจอเรื่องเช่นนี้อีก มันจะรีบหันหลังหลบหนีไปทันทีคล้ายว่ามันเชือดเจ้าตัวใหญ่ทิ้งไปแล้วใช่หรือไม่ จั่วม่อคิดอย่างไม่ค่อยแน่ใจเท่าใดหลายภาพพร่าเลือน หลายภาพไม่ชัดเจน มันแม้ขบคิดอยู่พักใหญ่ ยังนึกอะไรไม่ได้มากไปกว่านี้อาการคันยิบที่เกิดขึ้นทั่วร่าง ดึง
