จั่วม่อออกจากการทบทวนหวนนึก ความสนใจหันเหกลับมายังคำถามที่ว่า ที่แท้มันอยู่ที่ใด? ไฉนมืดมิดถึงเพียงนี้?จั่วม่อไม่ได้ขยับ แต่ผนึกพลังจิตสำนึกกวาดออกไป นับตั้งแต่เริ่มฝึกปรือเคล็ดบำเพ็ญสูดปราณก่อนกำเนิด ทันทีที่พบสถานการณ์ก็จะใช้จิตสำนึกทำการตรวจสอบจนติดเป็นนิสัยเสียแล้วฮะ!ไฉนเป็นเช่นนี้?หากไม่ทราบชัดว่านี่เป็นร่างกายของมันเอง มันจะต้องไม่เชื่อว่าร่างนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับมันอย่างแน่นอนช่างเต็มไปด้วยพลังชีวิต!พลังชีวิตอันหนาแน่นเข้มข้นถึงที่สุด!ปราณพิภพในร่างกายมันเปียมล้นสมบูรณ์เสียจนแทบกลั่นตัวเป็นของเหลว ไหลผ่านทุกซอกทุกมุมในร่างกาย แช่มชื่นมีชีวิตชีวา พลังชีวิตเข้มแข็งแกร่งกร้าว จั่วม่อรู้สึกได้อย่างชัดแจ้งและเที่ยงแท้ นั่นเป็นรสชาติที่น่าลุ่มหลงมึนเมายิ่งสิ่งที่ทำให้จั่วม่อตื่นตระหนกยิ่งกว่า คือทั่วร่างกายตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า มันไม่พบความคุ้นเคยกับร่างกายแม้แต่น้อยเลือด เนื้อ กระดูก เส้นเอ็น…ไม่คุ้นเคยอย่างสิ้นเชิง นี่แปลกใหม่ราวกับว่าเป็นร่างกายของคนอื่น หรือไม่ก็เป็นร่างกายที่เป็นของใหม่อย่างสมบูรณ์แบบในเวลาเดียวกัน จิตสำนึกของมันก็พบกับชั้นเปลือกแข็งที่ห่อหุ้มร่างกายของมันไว้อย่างแน่นหนา! แปลกมาก ไฉนมันอยู่ภายในเปลือก?มันรีบเกร็งกำลังผลักดัน เพียะ เปลือกแข็งแตกออก ลำแสงสว่างส่องลอดเข้ามาทางรอยแตก ทำให้ตาพร่าอยู่บ้าง อากาศสดชื่นไหลเข้าสู่เปลือกแข็ง จั่วม่อรู้สึกสุขสบายอย่างบอก
