ึงขีดสุดพวยพุ่งปราณกระบี่ยาวเหยียดออกมา! ปราณกระบี่ทั้งสามเข้าบรรจบกัน ผสานรวมเป็นหนึ่ง ก่อเกิดเป็นปราณกระบี่ยักษ์อันน่าประหวั่นพรั่นพรึง กว้างสองจั้ง ยาวถึงสิบจั้ง!วู้ม วู้ม วู้ม!เสียงปราณกระบี่มหึมาแหวกฝั่าอากาศ สะท้านขวัญวิญญาณผู้คน!คนทั้งเจ็ดคาดไม่ถึงว่าศัตรูจะโจมตีด้วยสภาวะเฉียบขาดดุดัน โดยไม่คิดหวนคืนเช่นนี้! นี่มันเสียสติแล้ว! การโจมตีเช่นนี้แม้จะร้ายกาจรุนแรง แต่เท่ากับละทิ้งท่าพลิกแพลงและการเปลี่ยนแปลงตามหลังทั้งหมด ขอเพียงฝั่ายตรงข้ามสามารถต้านรับเอาไว้ได้หรือหลบหลีกพ้น ทั้งสามคนจะกลายเป็นลูกแกะรอรับการเชือดเฉือนในทันทีคนทั้งเจ็ดย่อมเลือกหลบหลีกโดยไม่รู้ตัวไม่ฉลาดเลยที่จะต้านรับการโจมตีอันปั่าเถื่อนเช่นนี้ชึ่งหน้าคนทั้งเจ็ดกระจัดกระจายออกไปคนละทาง โดยไม่ตระหนักว่ากระบวนทัพค่ายกลที่พวกมันเพิ่งก่อตั้งขึ้น แตกสลายไปทันทีหน่วยรบสามคนควบคุมกระบี่ยักษ์ ทั้งคนทั้งปราณกระบี่คล้ายหลอมรวมเป็นกระบี่คมกล้าเล่มมหึมา ตัดผ่านคนทั้งเจ็ดอย่างง่ายดาย อีกสองหน่วยรบที่ตามติดมาเบื้องหลังราวกับเสือดาวได้กลิ่นเลือด สะกดรอยกระชั้นเข้ามาอย่างเงียบเชียบ คนทั้งเจ็ดที่เพิ่งแยกย้ายกันออกไป พลันถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วนอย่างรวดเร็ว พอทั้งสามหน่วยรบพุ่งผ่านพ้นไป คนทั้งเจ็ดก็ไม่หลงเหลือผู้ใดยังมีชีวิตชั่วขณะนี้ ซิวเจ่อมากมายเหาะเหินขึ้นจากหุบเขา โผพุ่งสู่ท้องฟั้าไม่ขาดสายโดยที่กงซุนชาไม่จำเป็นต้องออกคำสั่ง
