าย ล้วนไม่มีผู้ใดรอดชีวิตได้! อาคมหวงห้ามในร่างกายพวกมันจะบดขยี้ดวงวิญญาณของพวกมันในทันที!ฝึนสะกดความเจ็บปวดในร่าง จงหยูกัดปลายลิ้นอย่างดุดัน กลิ่นคาวเลือดฟุั้งกระจายเต็มปาก ในหมู่คนทั้งสาม มีเพียงมันที่ยังหลงเหลือเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย การคร่ำเคร่งฝึกปรือในช่วงนี้ไม่ได้สูญเปล่า! ในการต้านรับแรงโจมตีซึ่งหน้าเช่นนี้ นักบวชเซนเช่นมันย่อมจะเหมาะสมที่สุดตามธรรมชาติมันเร่งเร้าพลังปราณในร่างอย่างคลุ้มคลั่ง ดีดร่างพุ่งโถมลงโดยไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมาจงหยูทั้งร่างราวกับตะกั่วหนัก ทันใดนั้นกระแทกดิ่งลง ปัง ท่ามกลางฝุั่นคลีตลบฟั้าเงาร่างของมันจู่ๆ ก็พุ่งหลุดจากกลุ่ม!ในชั่วพริบตา จงหยูปรากฎกายขึ้นขวางเบื้องหน้าจั่วม่ออย่างกะทันหัน ภาพเงามายากระจัดกระจายสะท้อนอยู่ในดวงตาของมัน สุ้มเสียงสั่นสะเทือนจากท่อนหางอสรพิษ ในเวลานี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อมันเลยแม้แต่น้อยจิตใจมันว่างเปล่า จดจ่ออยู่กับเปั้าหมายเดียวนั่นคือการปกปั้องเถ้าแก่ ไม่ตื่นตระหนก ไม่สุข ไม่กลัว ไม่โกรธ ไร้ห่วงกังวลอย่างสิ้นเชิง!สร้อยประคำไม้บนข้อมือจงหยูค่อยๆ สว่างจ้า แสงสีเหลืองอ่อนโยนและลึกล้ำปกคลุมร่างกายของมันไว้ทั้งหมดภายในกลุ่มแสง เสียงพุทธมนต์ดังกังวาน อักขระพระสูตรเรืองรองนับไม่ถ้วนหมุนคว้างออกมาเปรี้ยง!ท่อนหางงูยักษ์หวดฟาดใส่แสงสีทองบนร่างของจงหยูอย่างรุนแรง แสงสีทองมืดสลัวลงอย่างฉับพลัน สั่นไหวประดุจเปลวเทียนในสายลมงูยักษ์เขาโล
