จั่วม่อระงับเจตนาสังหารที่อัดแน่นอยู่ในอก เหินเลียบไปตามแนวกำแพงผาภายในหุบเขาราวกับหมอกควันสายหนึ่งในสายตาของเนตรสีรุ้ง เห็นหมอกดำหนาทึบน่าสะพรึงกลัวม้วนตลบอยู่ในช่องหุบเขาด้านล่าง กลายเป็นพื้นที่แห่งความตาย แม้ว่าผีเสื้อลายสายรุ้งกำลังดูดซับพิษร้ายอย่างสุดความสามารถ แต่หมอกพิษในหุบเขามีมากเกินไป ดูดกลืนอยู่ครึ่งค่อนวันยังไม่เห็นมีอะไรแตกต่างไปจากเดิมเหลยเผิงกับพวกทั้งสามแม้ไม่อาจมองเห็นหมอกพิษ ในใจไม่ทราบแน่ชัด แต่พวกมันทั้งสามไม่ได้โง่งม คาดเดาได้ทันทีว่าเถ้าแก่ค้นพบสิ่งผิดปกติบางอย่าง พวกมันทั้งประหลาดใจทั้งตื่นตัว นี่เป็นครั้งแรกที่พวกมันเห็นเถ้าแก่เต็มไปด้วยเจตนาสังหารอันเปียมล้น ใบหน้าแข็งทื่อดุจท่อนไม้ยังคงไร้อารมณ์ กระทั่งแววตาของเถ้าแก่ยังคล้ายไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง แต่รังสีสังหารที่สาดประกายเป็นครั้งคราวในดวงตา ทำเอากระทั่งอากาศยังคล้ายผนึกแข็งตัวเถ้าแก่แม้เหาะเหินด้วยความเร็วสูง แต่กลับไม่ได้ก่อให้เกิดกระแสลม ปราศจากสุ้มเสียงอย่างสิ้นเชิง คนทั้งสามอดนึกถึงม้าฝานขึ้นมาไม่ได้ แต่เมื่อเทียบกับม้าฝานซึ่งซ่อนเร้นความอันตรายเอาไว้ภายใน จนยากจะสังเกตุเห็น เถ้าแก่อาจดูเงียบสงบ แต่กลับคล้ายกระบี่ดำทะมึนที่ดูดกลืนแสงสว่างทั้งหมด ภายใต้การปกปิดซ่อนเร้น ร่างกายทุกส่วนกลับแผ่ซ่านความแหลมคมสุดบรรยายออกมา!ที่ปลายหุบเขาอีกด้านหนึ่งข่งซานจ้องมองน้ำเต้าสีดำที่ลอยอยู่ห่างไกลด้วยสายตาหวาดร
