งข้า” ม้าฝานยังคงตะโกนบอกด้วยน้ำเสียงดุจสนิทสนมกันมาทั้งชีวิตเช่นเคยเซี่ยซานลอบขมวดคิ้วเล็กน้อย มันอาจจะเป็นคนใหม่ แต่จะอย่างไรยังเคยเป็นเหล่าต้าของกองกำลังหนึ่ง ไม่มีผู้ใดหาญกล้าเรียกมันมาเป็นคู่ซ้อมมือ แต่อย่างไรก็ตามสุ้มเสียงอันสนิทสนมของอีกฝั่ายคล้ายไม่มีเจตนาไม่ดี สิ่งที่ทำให้มันฉงนสนเท่ห์ยิ่งกว่านั้น คือที่ผ่านมามันไม่เคยเห็นม้าฝานเรียกหาคู่ซ้อมมือมาก่อนนี่แปลกประหลาดอยู่บ้าง…ทันใดนั้น สายตามันพลันจับไปยังฝั่ามือที่ม้าฝานยกขึ้นเรียกหา เห็นผีเสื้อปราณขนาดเท่านิ้วมือเกาะนิ่งอย่างสงบอยู่บนนิ้วกลางเซี่ยซานสะท้านใจอย่างฉับพลัน!
เป็นกงซุนชาที่มอบปั้ายบงการสัตว์ร้ายผีเสื้อเทาให้แก่ม้าฝาน ยากนักที่จะเห็นม้าฝานใช้ผีเสื้อเทา หากนี่เป็นการซ้อมมือจริง ม้าฝานไม่สมควรเรียกผีเสื้อเทาออกมาเซี่ยซานลอบครุ่นคิด มันมีประสบการณ์โชกโชน ทราบทันทีว่านี่ไม่สมเหตุสมผลดังนั้นหัวร่อพลางเดินไปทางม้าฝาน “ยินดี ยินดี!”สองซิวเจ่อร่วมหน่วยรบของเซี่ยซานหันไปมองหน้ากัน แต่ไม่ได้กล่าวอันใดเพียงเซี่ยซานผู้เดียวพวกมันก็ไม่คิดล่วงเกิน อย่าว่าแต่ม้าฝาน ดังนั้นพวกมันได้แต่หยุดและชมดูเงียบๆม้าฝานกับเซี่ยซานไม่สิ้นเปลืองวาจา เริ่มลงมือทันทีเวทวิชาเซียนที่เซี่ยซานฝึกปรือเรียกว่ากระบี่มายาแสงขั้วโลก* นี่เป็นเคล็ดวิชากระบี่ระดับห้าที่หาได้ยาก ไม่เห็นมันเปิดเผยกระบี่บินของมัน เพียงยกมือขึ้น ปราณกระบี่หลากสีอันสวยสดก็พวยพุ
