งที่จงหยูแลกมาด้วยเคล็ดวิชาหมัด!กล่าวอีกนัยหนึ่ง ก็คือค่ายกลสามชุดนี้สามารถใช้สินค้าแลกเปลี่ยนได้!คนเหล่านี้ล้วนเป็นขิงแก่ที่เผ็ดร้อน ไฉนเลยจะไม่เข้าใจความหมายเหล่านี้?เวลานี้เถ้าแก่ก็เข้ามาฝึกฝีมืออยู่ในค่ายทหารด้วย โอกาสอันดีงามถึงเพียงนี้จะปล่อยให้หลุดรอดไปได้หรือ?ผู้ที่ลงมือเป็นคนแรกคือเหลยเผิง มันกับเหนียนลู่ฝึกปรือกับจงหยูทุกวี่วัน ย่อมได้รับผลกระทบอย่างลึกล้ำรุนแรงที่สุด อย่าได้เห็นว่ามันดูหยาบกร้านวู่วาม แต่อันที่จริงคนผู้นี้ขวัญกล้าใจละเอียดอ่อน มันกระทั่งสืบทราบข้อมูลเรื่องพลังวิเศษของค่ายกลทั้งสามจากจงหยูโดยละเอียดมาก่อนค่ายกลขัดเกลาสังขารมีประโยชน์ใช้สอยต่อมันไม่มากนัก แต่อีกสองค่ายกลทำให้เหลยเผิงน้ำลายไหลหยดย้อย คนผู้นี้ทั้งใบหน้าหนาทั้งกล้าหาญ ฉวยโอกาสในช่วงพัก ตีหน้าใสซื่อไร้เดียงสาเร่เข้าหาจั่วม่ออย่างไม่รีรอ บุรุษหยาบกร้านผู้นี้ถึงกับใช้น้ำเสียงประจบประแจงได้อย่างเชี่ยวชาญ“เถ้าแก่ ผู้น้อยสามารถร้องขอบางสิ่งจากท่านได้หรือไม่?”จั่วม่อมองเหลยเผิงอย่างแปลกใจอยู่บ้าง “ของอันใด?”“ผู้น้อยก็ต้องการสลักสามค่ายกลลงบนร่างกายเช่นเดียวกับจงหยู” ฟังสุ้มเสียงแปลกใจของเถ้าแก่ เหลยเผิงหัวใจโลดขึ้น รีบกล่าว “ผู้น้อยยินดีใช้เคล็ดดาบผีนรกมาแลกเปลี่ยน”จั่วม่อเข้าใจในทันทีมีเหตุผลใดที่จะปฎิเสธการค้าที่มาเยือนถึงหน้าประตู? ยิ่งไปกว่านั้น มันยังไม่ชำนาญในการสลักค่ายกลลงบนร่างกายผู้คน ยากน
