ฝั่ามือผอมแห้งของมันก่อนหน้านี้ ยามนี้ให้ความรู้สึกคล้ายทองคล้ายเหล็ก มองเห็นชั้นสีทองสว่างกระจ่างชัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนฝั่ามือปรากฎลายเส้นสีทองหลายเส้นสามารถมองเห็นได้ชัดเจน ใจกลางฝั่ามือ ด้านข้างรอยสักรูปขุนเขาหนึ่งลูก กลับปรากฎรูปขุนเขาขึ้นอีกหนึ่งลูก“สองขุนเขา?” ผูเยาโผล่ออกมาอย่างกะทันหัน ตื่นตะลึงอยู่บ้าง จ้องมองรอยสักรูปยอดเขาทั้งสองยอดบนฝั่ามือของจั่วม่อไม่วางตา “ไฉนเป็นสองขุนเขา?”จั่วม่อก็แปลกใจไม่น้อยไปกว่ากัน มันคิดว่าเวลานี้จะก่อเกิดอภิญญา ไม่ได้คาดหวังว่าจะกลายเป็นฝั่าด่านสองขุนเขา“นี่คือด่านสองขุนเขาจริงๆ?” จั่วม่อถามอย่างกระหายใคร่รู้ มันกำมือแบมือสลับกันอยู่หลายรอบ ความรู้สึกของความแข็งแกร่งอันยิ่งใหญ่ส่งผ่านมาจากฝั่ามือผูเยามองจั่วม่อเหมือนมองตัวประหลาด ไม่เข้าใจว่าจั่วม่อไฉนบรรลุด่านสองขุนเขารวดเร็วถึงเพียงนี้ มันย่อมไม่เคยคาดคิดว่านี่เป็น ‘การส่งเสริม’ ของมันเอง เนื่องเพราะผูเยาสูบปราณพิภพออกจากร่างกายของจั่วม่อติดต่อกันเป็นเวลานาน เป็นเหตุให้ร่างกายของจั่วม่อผ่านการกลั่นเกลาเป็นสองเท่าตัวทุกครั้ง เท่ากับส่งเสริมให้จั่วม่อประสบความสำเร็จมากขึ้นเป็นสองเท่า ด้วยความพยายามเพียงครึ่งเดียวจั่วม่อคล้ายล่วงรู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด แต่เมื่อคิดว่าผูเยากับปั้ายหินสุสานดูเหมือนบาดหมางกัน มันตัดสินใจปกปิดเรื่องนี้ไว้ หันเหหัวเรื่องว่า“ด่านสองขุนเขามีพลังอย่างไรบ้าง?”ร่างกายของ
