สูร คือจะมีโอกาสได้ติดตามอสูรที่ทรงพลัง และสามารถเรียนรู้ศาสตร์อสูรชั้นสูงขึ้นไปอีกขั้น”จั่วม่อฟังไปก็อ้าปากค้างไป มันคิดอยู่เสมอว่าโลกของอสูรปิศาจเต็มไปด้วยความวุ่นวายและการรบราฆ่าฟัน แต่ฟังจากผูเยา ดูเหมือนพวกมันสงบสุขเสียยิ่งกว่าอาณาจักรของซิวเจ่อเสียอีกคล้ายทราบว่าจั่วม่อกำลังครุ่นคิดสิ่งใด ผูเยาแย้มยิ้มเย็นชา“อย่าได้เห็นว่าสวยสดงดงามไป ไม่ว่าเจ้าไปยังที่ใด เล่ห์เพทุบายและความโหดร้ายในเงามืดย่อมเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ทั้งนั้น” กล่าวถึงเรื่องนี้ ผูเยาดูเหมือนจะคิดถึงสิ่งที่ไม่น่าอภิรมย์ขึ้นมา สีหน้าดูขัดตาอยู่บ้างจั่วม่อเบ้ปาก ผูเยาใจแคบยิ่ง ผ่านมาตั้งกี่พันปีแล้ว แต่เจ้าผู้นี้ยังคงขุ่นแค้นอัดอกต่อไปในภายภาคหน้า มันต้องระวังอย่าได้ล่วงเกินเจ้าอสูรเฒ่าตนนี้ เจ้าผู้นี้จดจำความแค้นฝังใจอย่างแท้จริงการชี้แนะของผูเยา ล้มล้างความรู้สึกเกี่ยวกับอสูรปีศาจในใจมันไปอย่างสมบูรณ์“พลังฝีมือของเจ้าไม่เข้มแข็งเท่าใด ทั้งเจ้ายังเรียนรู้มากมายหลายสิ่งเกินไป แม้ว่าจะสับสนวุ่นวายอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีประโยชน์เอาเสียเลย”ผูเยาเริ่มเข้าเรื่อง “วัชรสูตรน้อยของเจ้าแม้ตื้นเขิน แต่นับเป็นทักษะปิศาจที่แท้จริงส่วนในด้านพลังปราณ ไม่ว่าจะเป็นฝีมือด้านการบังคับใช้เวทวิชา หรือการควบคุมอย่างชาญฉลาด เจ้าไม่ด้อยกว่าซิวเจ่อหน้าไหน ส่วนด้านพลังจิตสำนึกแทบไม่ต้องกล่าวถึงมรรคาบำเพ็ญจิตสำนึกแห่งดวงดาว มหาหัตถ์พันใบ
