ผูเยาก้าวลงมาจากแท่นบูชา มวลน้ำทรงกลมสลายไปทันทีสีหน้ามันไม่สู้ดีนัก“เจ้าทำอะไร?” จั่วม่อสอบถาม“ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเจ้า!” ผูเยาใบหน้ามืดมน สุ้มเสียงขุ่นมัวเห็นสัญญาณนี้ จั่วม่อก็ทราบว่าไม่สามารถง้างปากผูเยา จึงหวนกลับไปทำเรื่องของตนต่อไป เกองานยุ่งวุ่นวายมาก!มันเริ่มสร้างหุ่นเชิดเพื่อใช้ในเหมืองที่หาดประตูหิน ซึ่งกำลังจะตกอยู่ในมือของมันในไม่ช้า กับศิษย์น้องกงซุนผู้คลั่งไคล้สงคราม มันมีความเชื่อมั่นอย่างลึกล้ำ มันไม่ทราบว่าความเชื่อมั่นนี้มาจากที่ใด คิดถึงเรื่องนี้ ศิษย์น้องกงซุนก็ยังคงเป็นเพียงเณรน้อย แต่ความเชื่อมั่นของจั่วม่อกลับไม่ได้ลดลงเพราะความเป็นเณรน้อยของศิษย์น้องแม้แต่น้อยนี่อาจเป็นผลตกค้างในใจมันหลังจากพ่ายแพ้หมากรุกสงครามหลายกระดานกระมัง? จั่วม่อรำพึงในใจหุ่นเชิดมีวิธีการสร้างมากมาย ที่พบโดยทั่วไปเป็นวิธีการอันหยาบกระด้างและตื้นเขินที่สุด คือใช้ไม้ไผ่และกระดาษสร้างหุ่นเชิด ส่วนระดับสูงขึ้นมาจะใช้สิ่งของเช่นซากศพ หลังจากเสียชีวิต ซากศพจะถูกฝังไว้ใต้พื้นดิน ซึมซับปราณหยินและพลังกร่อนสลายเป็นเวลานาน ก่อเกิดคุณสมบัติที่ยอดเยี่ยมบางประการ แต่ในสายตาของสำนักหลายแห่ง การใช้ซากศพยังคงเป็นสิ่งต้องห้าม อย่างไรก็ตาม วิธีหลอมสร้างซากศพไม่ยุ่งยากซับซ้อน ทั้งยังหาไม่ยากนัก พวกมันเพียงต้องการซากศพที่เหมาะสม หลอมสร้างปรับแต่งสักเล็กน้อย ก็จะได้พลังอำนาจมหาศาลซากศพส่วนใหญ่ที่นำมาใช้
