หลอมสร้างมักไม่ใช่ซากศพมนุษย์ เนื่องเพราะไม่มีผู้ใดต้องการให้ซากศพของตนถูกทำลายหลังจากเสียชีวิตไปแล้ว ดังนั้นส่วนมากใช้ซากศพของสัตว์ร้ายแต่จั่วม่อไม่ได้อยู่ในสถานที่ที่จะสามารถหาซากศพสัตว์ร้ายได้มากมาย วิธีหลอมสร้างซากศพไม่เหมาะสำหรับมัน ดังนั้นตัดสินใจใช้วิธีสร้างหุ่นเชิดกระดาษอันเรียบง่ายที่สุด ใช้ไม้ไผ่เป็นโครงกระดูก ร่างกายทำจากกระดาษ หุ่นเชิดกระดาษใช้การไม่ได้มากนัก แต่สำหรับทำเหมืองแร่ สมควรเพียงพอแล้วจั่วม่อตกลงใจทดลองสร้างดูสักตัวหนึ่งก่อนมันหยิบไม้ไผ่เซียงเฟยระดับสองกับกระดาษเหลืองระดับสองออกมา เพียงไม่นานให้หลัง มันก็สร้างคนกระดาษออกมาสำเร็จตัวหนึ่ง จั่วม่อเพิ่งลองทำดูเป็นครั้งแรก ฝีมือยังคงหยาบกร้าน คนกระดาษรูปโฉมแปลกพิกลยิ่ง แต่จั่วม่อไม่ได้ใส่ใจ รีบนำพู่กันกับสีชาดออกมา วาดลวดลายอักขระยันต์ลงบนร่างคนกระดาษ(ไผ่เซียงเฟย – ไผ่ชนิดหนึ่ง บนลำไผ่มีลายกระดำกระด่างเป็นจุดๆ)หลังจากนั้นครู่หนึ่ง คนกระดาษก็เต็มไปด้วยลวดลายเส้นหวัดทั่วทั้งร่าง จั่วม่อวางพู่กันลงอย่างพออกพอใจจั่วม่อก้มลง จับคนกระดาษไว้ตรงหน้า ห่อปากพ่นลมหายใจที่เต็มไปด้วยพลังปราณลงไปยังคนกระดาษ ยันต์สีชาดสว่างวาบ คนกระดาษเริ่มเคลื่อนไหวท่ามกลางกลางเสียงเสียดสี โยกซ้ายส่ายขวา ดิ้นรนลุกขึ้นยืนคนกระดาษมีส่วนสูงหนึ่งฉื่อ ขณะที่มันเดิน ได้ยินเสียงเสียดสีของไม้ไผ่กับกระดาษดังออกมาไม่จบสิ้น จั่วม่อเพ่งจิตวูบหนึ่ง คนกระดาษ
