ชูสองมือขึ้นสูงอย่างงุ่มง่าม ทำเอาผู้คนอดห่วงกังวลไม่ได้ ว่าเจ้าหุ่นเชิดกระดาษอาจฉีกขาดเป็นชิ้นๆ ได้ทุกเมื่อวู้ม!ทันใดนั้นแขนของคนกระดาษเหยียดพุ่งออกมาเป็นริ้วกระดาษเหลืองกว้างเท่าฝั่ามือ ย้อนแย้งกับความงุ่มงามเงอะงะของคนกระดาษ ริ้วกระดาษเหลืองคล่องแคล่วปราดเปรียวยิ่ง ฉกรัดใส่ก้อนหินขนาดเท่ากำมืออย่างแม่นยำ จากนั้นริ้วกระดาษหดตัวกลับมายังคนกระดาษ พร้อมก้อนหินที่ยังอยู่ในมือของมันน่าสนใจ!จั่วม่อมองคนกระดาษ รู้สึกน่าเล่นยิ่ง มันเริ่มควบคุมคนกระดาษให้เคลื่อนไหวสารพัดท่วงท่า สนุกสนานอยู่ครู่หนึ่ง คนกระดาษพลันทรุดแปะลงกับพื้น ไม่ว่าจั่วม่อจะเร่งเร้าเท่าใด ก็ไม่ยอมลุกขึ้นอีก จั่วม่อรีบตรวจดู พบว่าพลังปราณของเจ้าคนกระดาษหมดสิ้นไปเสียแล้วนี่ไม่เข้าทีนัก หากเพียงใช้งานเท่านี้พวกมันก็หมดพลังเสียแล้ว หุ่นเชิดกระดาษก็ไม่ได้มีคุณค่าอันใด มันต้องหาวิธีการเพิ่มพลังปราณให้แก่คนกระดาษ จั่วม่อจ้องมองคนกระดาษที่พังพาบอยู่ตรงหน้า ในใจครุ่นคิดเงียบๆสิ่งที่มันใช้เป็นวัตถุดิบระดับต่ำทั้งหมด ของเหล่านี้ย่อมไม่อาจเก็บกักพลังปราณไว้ได้มากนัก นี่เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นกับหุ่นเชิดระดับต่ำทุกประเภทจั่วม่อทันใดนั้นตาลุกวาบ ฉุกคิดถึงเรือเมล็ดอินทผลัมคู่ชีพ ยุทธภัณฑ์เวทจิงสือ!ยุทธภัณฑ์เวทจิงสือใช้จิงสือเป็นแหล่งพลังงานโดยตรง ใช้งานได้ยาวนานมาก! ขบคิดอย่างถี่ถ้วนรอบคอบ มันก็สรุปว่าจุดเด่นของยุทธภัณฑ์เวทจิงสือนี้เหมาะ
