งนกโง่ที่ไม่ได้รู้สึกรู้สา ชายตามองจั่วม่อแวบหนึ่ง ดวงตานางดูถูกเหยียดหยามอย่างเปียมล้น นางหันไปจิกเจดีย์น้อยเหวี่ยงขึ้นไปขี่หลัง แล้วเดินเชิดหน้าด้วยฝีเท้านกจากไปด้วยท่วงท่าเย่อหยิ่ง บนเส้นขนบนหลังของนาง เห็นเจ้าดำน้อยเกาะแน่น เด้งขึ้นเด้งลงตามจังหวะก้าวเดินของนกโง่ ทั้งสามจากไปในลักษณะนี้เองจั่วม่อขุ่นแค้นแน่นอกจนแทบกระอักเลือดออกมากงซุนชาดึงสายตาอันขุ่นมัวกลับมา การสร้างหน่วยรบใหม่และฝึกปรือจนกว่าพวกมันจะมีความสามารถในการสู้รบขั้นต่ำ ย่อมไม่ใช่เรื่องง่ายดาย ภายในหมากรุกสงครามการฝึกอบรมเช่นนี้ต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าหนึ่งปี นอกจากนั้นยังต้องพึ่งพาประสบการณ์รบจริงมากกว่าสองครั้งและนี่ยังถือได้ว่าเพิ่งเป็นรูปเป็นร่างเท่านั้น ยังห่างไกลจากกองกำลังที่ใช้การได้อีกมาก สำหรับกองกำลังชั้นยอดอันเพียบพร้อม นับว่าห่างไกลอีกกว่าแปดหมื่นหนึ่งแสนลี้อย่างไรก็ตาม กองกำลังที่อยู่ตรงหน้ามันนี้ แม้ยังห่างไกลจากกองทหารในใจกงซุนชาอยู่ช่วงใหญ่ แต่ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาบ้างแล้วตัวอย่างเช่นระเบียบวินัย หรืออย่างเช่นการประสานงานที่ยังไม่ค่อยดีนักการฝึกอบรมต้องใช้เวลา ไม่มีกลวิธีอะไรมากนัก แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีหนทางลัดอย่างเช่นการรบจริง การรบจริงมักสามารถยกระดับความเข้มแข็งของกองกำลังได้อย่างรวดเร็วกงซุนชามองไปยังที่ห่างไกล ดวงตามืดมนลง รอยยิ้มเย็นชาโหดเหี้ยมจุดขึ้นที่มุมปากในอาณาจักรขุนเขาน้อย นรกแห่งก
