ถนนจูเชวี่ย
นี่คือถนนสายหลักของเมืองหลวงที่เชื่อมจากพระราชวังไปยังประตูเมือง เต็มไปด้วยร้านค้า ภัตตาคาร และโรงเตี๊ยมเรียงรายสองฟากถนน
หอการค้าว่านเป่า ตั้งอยู่บนถนนจูเชวี่ยสายนี้
แต่ยามนี้ ที่หน้าประตูหอการค้าว่านเป่า ซูหลิงเอ๋อร์และหลิวกู่เฉิงถูกกลุ่มคนล้อมไว้
ผู้บ่มเพาะพลังสองคนในชุดดำ ใบหน้าเหี้ยมเกรียม แผ่กลิ่นอายกดดันมหาศาล กำลังร่วมมือกันรุมเล่นงานหลิวกู่เฉิง การโจมตีทุกกระบวนท่าล้วนสังหารถึงชีวิต
แม้หลิวกู่เฉิงจะถือกระบี่ไว้ในมือ กระบี่พริ้วไหวเฉียบคม ปล่อยประกายพลังกล้าแกร่งต่อเนื่อง ทว่าเขาก็ยังตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด และใกล้พ่ายแพ้เต็มที
ดวงตาของซูหลิงเอ๋อร์เต็มไปด้วยความกังวล ทว่าแขนของนางกลับถูกชายหนุ่มชุดดำจับไว้แน่น ไม่อาจดิ้นหลุดได้
“สารเลว! ปล่อยข้านะ!”
ใบหน้าของซูหลิงเอ๋อร์แดงก่ำ ดวงตาเอ่อไปด้วยเพลิงโทสะ
แม้นางจะมีพลังอยู่ในขอบเขตชำระลมปราณ และสามารถควบแน่นปราณแท้โดยกำเนิดได้แล้ว ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้าชายชุดดำผู้นี้ นางกลับไม่อาจขัดขืนได้เลย
“คุณหนู ท่านรู้หรือไม่ว่าผู้เป็นอาจารย์ของข้าเป็นใคร? เขาคือปรมาจารย์โอสถผู้ยิ่งใหญ่! การที่เขาโปรดปรานท่าน ถือเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตท่านแล้ว! ข้าแนะนำว่าอย่าดิ้นรนให้เสียแรง มิฉะนั้น…เจ้าหนุ่มนั่นตายแน่!”
ชายชุดดำเอ่ยพลางหัวเราะเย้ยหยัน
เขาเองก็เป็นผู้บ่มเพาะพลังระดับจ้าวยุทธ์ กลิ่นอายแผ่กระจายราวอสรพิษ ดวงตาเย็นเย
