“นั่นมัน…ซูเฉิน?!”
เสียงอุทานดังขึ้นจากผู้คน
“ซูเฉิน! เขาคือซูเฉินที่ทำลายตระกูลจางทั้งตระกูลในคืนเดียวใช่ไหมเนี่ย?! ฮึ่ย…เป็นเขาจริงๆ ด้วย!”
“หญิงสาวที่ถูกชายชุดดำจับไว้ดูเหมือนจะเป็นน้องสาวของซูเฉิน…เขากล้าล่วงเกินเทพมรณะอย่างซูเฉินงั้นรึ? หมอนั่นได้เจอดีแน่!”
ฝูงชนพากันซุบซิบเบา ๆ สายตาเต็มไปด้วยความหวาดเกรงยามมองซูเฉิน แล้วจึงหันไปมองชายชุดดำด้วยแววตาสมเพชปนเยาะเย้ย
“พี่ชาย…!”
แววตาของซูหลิงเอ๋อร์เต็มไปด้วยความดีใจอย่างยิ่ง
“เจ้าเป็นใคร?!”
ชายชุดดำหรี่ตามองซูเฉินด้วยความระแวดระวัง พร้อมกระชากตัวซูหลิงเอ๋อร์กลับมาใกล้
เพียงหนึ่งกระบวนท่าเมื่อครู่ ซูเฉินสามารถเล่นงานจ้าวยุทธ์ระดับเก้าได้ถึงสองคน ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก เขาย่อมไม่อาจต้านได้
แต่…ยังโชคดีที่ซูหลิงเอ๋อร์ยังอยู่ในมือของเขา
“ข้าไม่พูดซ้ำ…ปล่อยนาง ไม่เช่นนั้น…ตาย!”
ซูเฉินจ้องชายชุดดำอย่างเย็นเยียบ พลังสังหารปะทุจากแววตาโดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย
หลังได้ถือกำเนิดใหม่ มีเพียงไม่กี่คนที่เขาให้ความสำคัญ และน้องสาวผู้นี้คือหนึ่งในนั้น ชายชุดดำผู้นี้กล้าล่วงเกินนาง เท่ากับเหยียบเกล็ดมังกรของเขาโดยตรง
ต้องตาย!
“ไอ้เด็กบ้านนอก อย่าทำอวดดีนัก! อาจารย์ของข้าโปรดปรานน้องสาวเจ้า นั่นคือวาสนาแท้จริง! เจ้าปฏิเสธแก้วแล้วยื่นหม้อ หรือไม่รู้จักปรมาจารย์โอสถกัน? ถ้าทำให้อาจารย์ข้าโกรธ ครอบครัวเจ้าจะไม่มีที่กลบฝังแน่!”
ชายชุดดำพูดปนหวาดหวั่น
