“ปรมาจารย์โอสถ? ไม่แปลกใจเลยที่กล้าหยิ่งทระนงนัก!”
ผู้คนบางส่วนอุทานขึ้น
ปรมาจารย์โอสถ คือยอดคนที่มีอำนาจทัดเทียมจ้าวสงคราม แม้แต่ราชันย์แห่งต้าหลี่ก็ยังต้องให้ความเคารพ ไม่แปลกที่ชายชุดดำจะกล้าลักพาตัวหญิงกลางถนน
แต่…ซูเฉินจะเกรงกลัวหรือไม่?
“ไม่ปล่อย? งั้น…ตาย!”
แววตาของซูเฉินวาบขึ้นด้วยพลังสังหาร พลังกระบี่แผ่ซ่านขึ้นสูง ฟาดทะลวงออกไปตรงหน้าชายชุดดำทันที
ต่อให้เป็นปรมาจารย์โอสถ…เขาก็หาได้เกรงกลัวไม่!
แม้แต่ ‘นักบุญโอสถ’ เขาก็ไม่ไว้หน้า!
ผู้ใดบังอาจแตะต้องน้องสาวของเขา…ต้องชดใช้ด้วยชีวิต!
ชายชุดดำตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด คาดไม่ถึงว่าซูเฉินจะกล้าลงมือจริง เขาตกใจและโกรธจัด รีบดันร่างซูหลิงเอ๋อร์ออกไปทางซูเฉินทันที
จากนั้นจึงระเบิดพลังหลบหนีด้วยความเร็วเต็มกำลัง
เขารู้ดีว่าไม่อาจต้านทานซูเฉินได้ จึงตัดสินใจถอยหนีทันที
ชายชุดดำกัดฟันแน่นในใจ เขาจะต้องไปฟ้องอาจารย์ให้ได้ แล้วให้ซูเฉินได้รับบทเรียนอย่างสาสม!
ทว่าเขายังประเมินซูเฉินต่ำเกินไป…
ฟึ่บ!
แสงกระบี่สว่างวาบใต้เท้าของซูเฉิน พลังกระบี่ที่ปลายนิ้วแตกกระจายออก เขาโอบรับร่างของซูหลิงเอ๋อร์ไว้แนบอกอย่างมั่นคง ก่อนลงสู่พื้นอย่างสง่างาม
“รอพี่ตรงนี้!”
ซูเฉินกล่าวกับซูหลิงเอ๋อร์ พลางเหยียบกระบี่บินทะยานขึ้นฟ้า ไล่ตามชายชุดดำทันที
เหินเวหาด้วยกระบี่!
“เหินเวหา? ซูเฉิน…ซูเฉินถึงกับเป็นจ้าวยุทธ์?!”
ผู้คนร้องออกมาอย่างตื่นตระหนก
แม้พวกเขาจะ
