ที่เกี่ยวข้องแม่ทัพบัญชาการศึก?” กงซุนชาตื่นเต้นขึ้นมาทันที รับม้วนหยกมาอย่างยินดี“พวกวัตถุดิบใช้การได้” จั่วม่อกล่าวพึมพำ พลางมองไปยังกองเล็กๆ ที่อยู่ตรงหน้า“ที่เหลือได้แต่ยกให้เป็นอาหารเจดีย์น้อยแล้ว ส่วนม้วนหยกเราสามารถเก็บสะสมไว้ อืมเปิดให้พวกมันอ่านอย่างอิสระดีหรือไม่? อ้อ ของเหล่านี้ไม่เปลืองพื้นที่”กล่าวถึงม้วนหยก มันก็นึกขึ้นได้ “จริงสิ ข้ามีวิชาท่าร่างระดับห้าอยู่ม้วนหนึ่ง ข้าอาจไม่มีเวลาฝึกปรือในตอนนี้ มอบให้ใครสักคนเถอะ ยิ่งพวกมันแข็งแกร่งขึ้น พวกเราก็ยิ่งปลอดภัยมากขึ้น ส่วนวิธีการจัดสรร เจ้าก็ลองพิจารณาดู”
“ประเสริฐ!” กงซุนชาแปลกใจอยู่บ้าง กระทั่งวิชาท่าร่างระดับห้าศิษย์พี่ก็สามารถควักออกมาได้ง่ายๆ แต่มันผงกศีรษะรับโดยไม่ลังเล กับประโยคนี้ของศิษย์พี่ มันเห็นด้วยอย่างลึกซึ้งหลังจากจัดแบ่งสินสงครามแล้วเสร็จ จั่วม่อย้ำเตือนเรื่องเสาะหาสถานที่ที่มีภูตหยินต่อกงซุนชาอีกครั้ง แต่ละคนต่างทราบดีแก่ใจว่าเวลากระชั้นเข้ามาทุกขณะ ไม่มัวกล่าวพิรี้พิไรมากความ กงซุนชาเก็บกระบี่บินกับยุทธภัณฑ์เวททั้งกองขึ้นมา แล้วจากไปทันทีจั่วม่อเรียกเจดีย์น้อยเข้ามา ชี้เป็นสัญญาณไปยังกองยุทธภัณฑ์เวทกับกระบี่บินจากนั้นมันหยิบม้วนหยกขึ้นมาอ่านในสินสงครามทั้งหมด มีเพียงม้วนหยกม้วนเดียวที่มันสนใจ ในม้วนหยกไม่ใช่ศาสตร์วิชาชั้นสูงอันใด สิ่งที่บันทึกไว้คือวิธีสร้างหุ่นเชิดขั้นพื้นฐานบางส่วน เวลานี้ฝีมือด้านค
