ายใหญ่ในพริบตา พลังอันรวมรั้งครอบคลุมกดทับใส่พื้นที่รอบด้านหมัดคลื่นสวรรค์!จงหยูเป็นนักบวชเซนเพียงผู้เดียวในกองกำลัง มันเมื่อสามารถยืนหยัดอยู่ท่ามกลางผู้คนเหล่านี้ได้ ย่อมมีฝีมือพิเศษเฉพาะของตน เพียงโจมตีออกหนึ่งหมัด ก็เห็นได้ถึงฝีมืออันเผ็ดร้อนของมัน(จงหยู – เสมือนบรรพชน)ข้างกายมัน สหายของมันที่เรียกว่าเหนียนลู่แค่นเสียงอย่างเย็นชา สองมือชูขึ้นฟั้าร่างหมุนคว้างอยู่กับที่ เร่งความเร็วขึ้น เร็วขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งกลายเป็นเงาพร่าเลือนกลุ่มหนึ่ง เหนือศีรษะมัน เห็นดอกบัวขาวก่อตัวขึ้นด้วยระดับความเร็วอันน่าแตกตื่นจากดอกตูม คลี่คลาย เบ่งบาน!(เหนียน – ปี, ช่วงเวลา ลู่ – สีเขียว)เจตจำนงกระบี่เบาบางคล้ายการโยกไกวของดอกบัว บันดาลให้ผู้คนลุ่มหลงมึนเมาโดยไม่รู้สึกตัว ทันใดนั้น กลีบบัวขาวราวหิมะที่มีปลายแหลมสีชมพูพลันปลิดปลิวออกมาในชั่วพริบตา กลีบดอกทั้งหมดก็ร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย จนกระทั่งทุกกลีบหลุดออกมาหมดสิ้นดอกบัวหนึ่งกลีบคือปราณกระบี่หนึ่งสาย เมื่อดอกบัวกระจาย ปราณกระบี่สีขาวเจ็ดแปดสายก็หอบปลายแหลมสีชมพูปลิวไปข้างหน้า สุขสงบแปดส่วน น่าลุ่มหลงสองส่วน คล้ายแฝงบรรยากาศสันโดษอ้างว้างอันยากจะบ่งบอกบรรยายชนิดหนึ่งสุดยอดท่าไม้ตายของเหนียนลู่ ‘ดอกบัวร่วง’ !เหลยเผิงย่อมไม่ยอมน้อยหน้าเหล่าสหาย กระชับดาบใหญ่สันหนาสีดำด้วยสองมือยกชูขึ้นเหนือศีรษะ สูดลมหายใจลึกฟันลงอย่างหักโหม!ปราณดาบพุ่งวาบ ทะยานเข้า
