มตีระลอกแรกของพวกมันให้ได้เท่านั้น หลังจากนั้นเหล่าเซียนกระบี่ที่สูญเสียสภาวะจู่โจมอันแหลมคม ก็ได้แต่รอรับการเชือดเฉือนแต่ถ่ายเดียวประเสริฐ ในความเป็นจริงก็ไม่จำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงกระบวนทัพมากมายเสียหน่อย กงซุนชาได้แต่บอกกับตัวเองเช่นนี้จะอย่างไร หลังจากบุกฝั่าออกไปจากอาณาจักรขุนเขาน้อย ทุกผู้คนก็ต้องแยกย้ายกันไปอยู่ดี เรื่องนี้ศิษย์พี่จั่วเฝั้าย้ำกับมันหลายครั้งหลายครา เหตุผลนั้นเรียบง่ายยิ่ง พวกมันไม่มีปัญญาเลี้ยงดูผู้คนกลุ่มใหญ่เช่นนี้ในเรื่องนี้ ศิษย์พี่จั่วไม่ได้กล่าวเกินเลยแม้แต่น้อยคนเมื่อไม่ได้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายในบ้าน พวกมันย่อมไม่ล่วงรู้ราคาอาหารและสิ่งของจำเป็น สำหรับคนสี่สิบคน จั่วม่อก็รู้สึกกดดันแทบตายแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอาณาจักรขุนเขาน้อยซึ่งกลายเป็นนรกในแดนดิน สิ่งที่สามารถเติมเต็มพลังปราณได้มีเพียงจิงสือกับข้าวปราณเท่านั้น แต่ต่อให้ต้องสิ้นแปลืองเท่าใด พวกมันก็ไม่อาจลดระดับความเข้มข้นของการฝึกอบรมลงได้ พวกมันต้องแข่งกับเวลาที่กองทัพอสูรจะหวนกลับมายิ่งพวกมันไปจากอาณาจักรขุนเขาน้อยช้าเท่าใด ก็ยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้นเนื่องจากจิงสือมีผลข้างเคียง ไม่สามารถใช้มากเกินไป การสิ้นเปลืองมากที่สุดจึงตกอยู่ที่ข้าวปราณ จั่วม่อเริ่มรู้สึกว่ามันไม่สามารถสนับสนุนได้อีกนานนัก“หากเป็นเช่นนี้ต่อไป คงลำบากแล้ว” จั่วม่อกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว “ข้าวปราณทั้งหมดที่ข้ามี เพียงพอจะเล
