ิงข้าวปราณ ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นสินค้าฟุั่มเฟึอยชนิดหนึ่ง“ใช่แล้ว” ม้าฝานมีความรู้สึกอันเฉียบไว สัมผัสได้ถึงน้ำเสียงไม่เชื่อถือของจั่วม่อ จึงแยกแยะว่า “ผู้อาวุโสอาจไม่ทราบ หลังจากกองทัพอสูรเดินทัพผ่านไป ไม่ทราบเพราะเหตุใด ปราณธรรมชาติภายในอาณาจักรก็ค่อยๆ ลดน้อยลง ไม่เพียงแต่ระดับพลังบำเพ็ญเพียรยากจะรุดหน้า แต่หากปล่อยไว้สักระยะหนึ่ง เกรงว่าด่านพลังอาจจะถดถอยลงด้วยซ้ำ!”จั่วม่อรีบโคจรพลังปราณในร่าง และพบว่าม้าฝานไม่ได้กล่าวเกินเลยแม้แต่น้อยปราณธรรมชาติรอบข้างเบาบางจนน่าใจหาย ในร่างกายมันมีแผนผังปิศาจซึ่งดูดซับปราณธรรมชาติโดยรอบได้ด้วยตัวเอง เป็นเหตุให้ที่ผ่านมามันไม่ทันได้ตรวจพบเรื่องนี้ในขณะเดียวกัน กงซุนชาก็คลั่งไคล้งมงายอยู่กับหมากรุกสงคราม พอๆ กันกับฉุนอวี๋เฉิงที่เหม่อลอยนึกถึงแต่สัตว์เลี้ยงของมัน องครักษ์เกราะทองก็ไม่จำเป็นต้องฝึกปรือ สรุปแล้วพวกมันทั้งลำเรือจึงไม่ได้รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของปราณธรรมชาติแม้แต่น้อยจั่วม่อขวัญหนีดีฝั่อในบัดดล อาณาจักรขุนเขาน้อยอยู่ในสภาพเลวร้ายกว่าที่มันคาดคิดเอาไว้มาก!
(หมายเหตุ . คำว่ายุ่งยากที่ใช้ในตอนนี้ เป็นคำพ้องเสียงกับชื่อของม้าฝาน ผู้เขียนจงใจล้อเลียนให้ม้าฝานชอบพูดคำนี้จนติดปาก)
