าไม่รู้วิธีฝึก”“เราสามารถค่อยๆ ควานหาดู” น้ำเสียงอันแน่วแน่ของกงซุนชาทำให้จั่วม่อต้องเพ่งมองมันอีกที เห็นกงซุนชายิ้มกว้าง กล่าวว่า “ดีกว่าพวกเราล้วนพากันตายหมดน่าศิษย์พี่”ไม่ทราบเพราะเหตุใด จั่วม่อรู้สึกว่าใบหน้าอ่อนใสของกงซุนชากลับคลับคล้ายงูสามเหลี่ยมกำลังชูศีรษะขึ้นมา เย็นเยียบอำมหิตอย่างบอกไม่ถูก
แต่พอมันหันกลับไปเพ่งมองกงซุนชาอีกที รอยยิ้มสดใสระคนเหนียมอายของศิษย์น้อง ก็ทำให้มันรู้สึกว่าที่แท้เป็นมันเข้าใจผิดไปเอง“มาเถอะ!” จั่วม่อผงกศีรษะหากเป็นก่อนหน้าที่จะได้เห็นกองทัพอสูร จั่วม่ออาจคิดว่าชวนกันเล่นกับเรื่องเช่นนี้ไม่ใช่เกินเลยไปหรอกหรือ แต่ตอนนี้มันไม่ลังเลแม้แต่น้อยเรื่องนี้เป็นประโยชน์ เป็นประโยชน์เป็นอย่างยิ่ง!สำหรับมันแล้ว การเริ่มต้นจากศูนย์ไม่ใช่ประสบการณ์ใหม่ ในอดีต ขอเพียงเป็นเรื่องที่มันจะทำกำไรจิงสือได้ มันก็แทบจะทุ่มเททั้งชีวิตลงไป! แต่มาถึงตอนนี้ จั่วม่อกลับพบว่าชีวิตน้อยๆ ของมันสำคัญที่สุด ศรัทธาความเชื่อของมันพลันพลิกกลับตาลปัตร ขอเพียงรักษาชีวิตน้อยๆ ของมันเอาไว้ได้ ไม่ว่าต้องจ่ายค่าตอบแทนเท่าใด มันก็พร้อมจะทุ่มลงไปทั้งหมด!สองศิษย์พี่ศิษย์น้องสุมหัวรวมกัน เริ่มสนทนาปรึกษาหารือกันทั้งคู่ล้วนเป็นมือใหม่ บรรยากาศอบอุ่นมีชีวิตชีวา แต่ในไม่ช้า การสนทนาก็มาถึงจุดแตกหัก เพียงวาจาย่อมไม่อาจพิสูจน์ผิดถูก โดยเฉพาะเมื่อพวกมันมีความเห็นแตกต่างกัน ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่ยอมลงให้
