ราณอันน่าสะพรึงกลัวอย่างไรก็ตาม พวกมันคล้ายโชคดีเป็นพิเศษ การเดินทางนับว่าราบรื่นมาโดยตลอดทว่าวันเวลาในแต่ละวันช่างน่าเบื่อหน่ายเสียจริง“เสร็จแล้ว” จั่วม่อจู่ๆ ก็ตะโกนออกมา ทำเอากงซุนชาสะดุ้งสุดตัว พอตั้งสติได้ มันก็สุมหัวเข้ามาทันที “อันใดเสร็จแล้ว? ฮะ นี่มัน? หมากรุก?”“อา ของเล่นบางอย่างที่เรียกว่าหมากรุกสงคราม” จั่วม่อตอบอย่างไม่ค่อยมั่นใจ“ข้าไม่รู้ว่าหลอมสร้างถูกต้องหรือไม่ มาเถอะ มาลองดูกัน”กงซุนชาผู้เบื่อหน่ายจนเกือบจะหลับไปแล้ว มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที”ประเสริฐ!”จั่วม่อนำม้วนหยกว่างเปล่าออกมา บันทึกกฏกติกาบางส่วนที่ผูเยาให้มา แล้วโยนไปให้กงซุนชา “ฮะ?” กงซุนชารับม้วนหยก กวาดตามองอย่างรวดเร็ว กลายเป็นคึกคักแจ่มใส”น่าสนใจยิ่ง!”จั่วม่อก็เริ่มอ่านกฏกติกาเช่นกัน แต่พออ่านรายละเอียดก็ใจหายวาบ!มารดามันเถอะ! เจ้าสิ่งนี้ไฉนซับซ้อนถึงเพียงนี้?เห็นตัวอักษรอธิบายกฏกติกาอันแน่นขนัด มันรู้สึกหนังศีรษะชาซ่านในหูเพียงได้ยินเสียงกงซุนชาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น “ฮะ นี่ก็น่าสนใจ ใช่ ใช่แล้ว…อา เข้าใจแล้ว…”จั่วม่อได้แต่ก้มหน้าก้มตาทนอ่านต่อไปเท่านั้นครึ่งชั่วยามให้หลัง ขณะที่จั่วม่อดวงตาเหม่อลอย วิงเวียนศีรษะถึงที่สุด ทันใดนั้นมันได้ยินกงซุนชาพึมพำ “น่าสนใจจริงๆ นี่น่าสนใจมากจริงๆ! น่าสนใจเกินไปแล้ว!”จั่วม่อเงยหน้าขึ้นอย่างตื่นตะลึง เห็นกงซุนชาจ้องมองมาด้วยสายตากระตือรือร้นกล่าวว่า “มาเริ่มกันเถอ
