็ว จนกระทั่งเหลือขนาดเพียงเท่าฝั่ามือ จากนั้นทะเลสาบน้อยลอยเข้ามาในมือของมัน เปลวไฟยังคงห้อมล้อมลุกไหม้อย่างเงียบงันเพียงผ่านการหลอมสร้างมาไม่กี่เดือน ในที่สุดบ่อน้ำยมโลกก็ก่อตัวเป็นรูปร่างสำเร็จ!ความเหน็ดเหนื่อยแสนสาหัสพลุ่งออกมาจากทั่วสรรพางค์กาย ผูเยารู้สึกอ่อนล้าอย่างบอกไม่ถูก ได้แต่ลอบทอดถอนใจ สภาพปัจจุบันของมันอ่อนแอมากความตื่นเต้นในใจจั่วม่อไม่จางหายไป มันไม่เคยซื้อยุทธภัณฑ์เวทมากมายถึงเพียงนี้มาก่อน อีกทั้งยังเป็นยุทธภัณฑ์เวทระดับสี่ทั้งหมด!ความรู้สึกของการเป็นคนร่ำรวยด้วยลาภลอยนี่มันยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง!“ไม่เลว เจ้าเข้าสู่ด่านหนิงม่ายเสียที” ผูเยาปรากฎตัวขึ้นอย่างกะทันหัน มันดูคล้ายเหนื่อยอ่อนอยู่บ้าง”เช่นนั้นก็ส่งปราณพิภพมาเสียดีๆ”จั่วม่อรู้สึกราวกับถังน้ำเย็นราดรดศีรษะดึงดูดปราณพิภพ! มันในที่สุดค่อยเข้าใจว่าจากปลาบปลื้มยินดีสุดขีดมาเป็นโศกเศร้าสุดขั้ว เป็นความรู้สึกเยี่ยงไร…ก็ดี อย่างน้อยนี่ก็เป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับตัวมันเอง จั่วม่อได้แต่ปลอบใจตัวเองเช่นนี้แต่ผูเยาคราวนี้โหดเหี้ยมผิดธรรมดา เพียงชั่วพริบตา ปราณพิภพในร่างกายจั่วม่อก็ถูกกวาดหายวับไปหมดสิ้น จั่วม่อตัวแข็งทื่อ ล้มคว่ำหน้าฟาดพื้น ร่ายกายสั่นสะท้านผวาเฮือกๆ เป็นระยะ ผูเยาชายตามองจั่วม่อบนพื้นแวบหนึ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความอิ่มเอม จากนั้นหายตัวไปทันทีจั่วม่อสมองขาวว่างเปล่าจนกระทั่งผ่านไปสองชั่วยาม ความคิดอัน
